Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 57/11 oddalił skargę M. W. – B. na postanowienie Wojewody z dnia 2 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia, że organem właściwym do udzielenia informacji jest Prezydent Miasta.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 1 grudnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 57/11 w ramach prawa pomocy ustanowił dla skarżącej adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w dniu 5 stycznia 2012 r. wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata M. O. Pełnomocnik skarżącej - adwokat M. O. - sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 57/11. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej – M. O. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła 17 października 2013 r. adwokat U. P. do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie sygn. akt II OSK 1366/12.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 1366/12 uchylił zaskarżony wyrok oraz postanowienie Wojewody z dnia 2 grudnia 2010 r., nr [...]. W rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym brał udział pełnomocnik skarżącego z urzędu – adwokat U. P. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 31 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 57/11 oddalił wniosek adwokata M. O. o przyznanie wynagrodzenia w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 57/11. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 26 lutego 2014 r.
Adwokat M. O. wniosła 5 marca 2014 r. (data nadania) pismo z dnia 4 marca 2014 r. zatytułowane "zażalenie", na postanowienie Referendarza z dnia 31 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 57/11.
Podniosła, że wadliwie nie uwzględniono jej wniosku naruszając § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez nieuwzględnienie, że stosowne oświadczenie, iż opłaty nie zostały uiszczone w całości lub w części zostało sformułowane przez pełnomocnika reprezentującego skarżącą przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
O przyznaniu lub odmowie przyznania pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu w ramach prawa pomocy wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków orzeka w drodze postanowienia wydawanego na posiedzeniu niejawnym referendarz sądowy albo sąd w składzie jednego sędziego (art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a.), na które przysługuje odpowiednio sprzeciw lub zażalenie (art. 259 § 1 i 2 lub 227 P.p.s.a.) wolne od opłat sądowych. W razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. (art. 260 P.p.s.a.).
Zgodnie z treścią art. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j.: Dz.U. z 2009 r., nr 146, poz. 1188 ze zm.), koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa.
Wysokość opłat, stawki minimalne oraz zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej reguluje rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj.: Dz.U. z 2013 r., poz. 461), dalej "rozporządzenie".
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały opłacone w całości lub w części (§ 20 rozporządzenia).
Katalog czynności, za których dokonanie przyznawane jest pełnomocnikowi wynagrodzenie został określony w § 18 rozporządzenia. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji adwokatowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości 240 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W sprawie mając na uwadze powyższe regulacje oraz treść pisma adwokata z dnia 4 marca 2014 r., pismo to należało potraktować jako sprzeciw od postanowienia Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 57/11. Sprzeciw ten został skutecznie wniesiony, zatem postanowienie to utraciło moc a wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podlegał rozpatrzeniu przez Sąd.
Pełnomocnik skarżącej – adwokat wyznaczony po wydaniu wyroku przez Sąd pierwszej instancji, sporządził i wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, ale nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej – M. O. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Należy uznać, że zwrot "nieopłaconej pomocy prawnej" oznacza, iż opłaty nie zostały uiszczone w całości lub w części.
Spełnione zostały, zatem przesłanki określone w art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia do przyznania wynagrodzenia w wysokości 180 zł. Stosownie zaś do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie wskazanych przepisów.