Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] [...] Prezydent Miasta orzekł o utracie przez A. B. – H. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 6.07.2004 r z powodu upływu ustawowego okresu jego pobierania i równocześnie określił, że zasiłek na dzień 6.07. 2004 r przysługuje.
Ponadto tą samą decyzją organ pierwszej instancji odmówił przyznania A. B. – H. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 7.07. 2004 r na okres uzupełniający do 18 miesięcy, jak i na okres uzupełniający do 12 miesięcy. Uzasadniając swoją decyzję organ wskazał na następujący stan faktyczny;
A. B. – H. została uznana za osobę bezrobotną z dniem 29.12. 2003 r, na mocy decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], z prawem do zasiłku od dnia 6.01. 2004 r na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003 r Nr 58 poz. 514).
W dniu [...] Prezydent Miasta orzekł o utracie przez A. B. - H. prawa do zasiłku z dniem 6.07.2007 r z powodu wyczerpania ustawowego okresu jego pobierania.
Od decyzji tej zostało wniesione odwołanie w wyniku którego Wojewoda w dniu [...] wydał decyzję utrzymującą orzeczenie to w mocy.
Skarga na decyzję Wojewody spowodowała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 11.10. 2006 r [...] uchylił zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzająca ją decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że powodem uchylenia jest uchybienie treści art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w myśl, którego okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych wynosi 6 miesięcy a skoro ustawa ta nie wskazuje sposobu obliczenia terminu, bo zastosowanie mają przepisy prawa cywilnego (art. 110 k.c.). W konsekwencji okres pobierania zasiłku w przypadku A. B. - H. winien upływać w dniu 6.07. 2004r. i za ten dzień skarżącej przysługiwał zasiłek.
Ponadto Sąd wskazał, że zgodnie z art. 139 ust.1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 poz. 1001) stanowi, że zasiłki przyznane bezrobotnym przed dniem wejścia w życie ustawy są wypłacane na zasadach dotychczasowych przepisów z wyjątkiem zwieszenia i waloryzacji. Tymczasem organy zatrudnienia powołały się na przepis art. 73 ustawy o promocji (...) i obliczyły okres pobierania zasiłku wg. zasad określonych w art. 72 ust. 10 tej ustawy. Sąd nadto zaznaczył, że skarżąca złożyła wniosek o przedłużenie okresu zasiłkowego w oparciu o przepisy ustawy o promocji zatrudnienia (...) na co zwrócił także uwagę organ odwoławczy. Wniosek ten wymaga rozpoznawania przez organ pierwszej instancji.
Rozpoznając sprawę ponownie organ uwzględnił powyższe wskazówki zawarte w uzasadnieniu wydając wyżej opisaną decyzję z dnia [...].
Jako podstawę prawną organ powołał przepis art. 139 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, odwołujący do przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Mianowicie zdaniem organu skoro uprawnienia do zasiłku skarżąca nabyła w oparciu o przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, to na mocy art. 139 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia zastosowanie mają dotychczasowe przepisy zarówno w kwestii obliczenia okresu zasiłkowego jak również w zakresie oceny uprawnień do przedłużenia tego okresu.
Zgodnie z art. 25 ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawo do zasiłku na okres dłuższy niż 6 miesięcy przysługiwało – pkt 2. - 12 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia w tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała stopę bezrobocia w kraju.
pkt 3. - 8 miesięcy a/ dla bezrobotnych zamieszkałych w dniu nabycia prawa do zasiłku oraz w okresie pobierania na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 2- krotną przeciętną stopę bezrobocia w kraju, oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20- letni okres uprawniający do zasiłku, b/ dla bezrobotnych, którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat, a małżonek bezrobotnego jest także bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego postępowania po dniu nabycia prawa do zasiłku przez tego bezrobotnego.
Z ustaleń organu wynika, że syn skarżącej M. ur. [...], ukończył 15 lat, a małżonek - T. H. posiadał status bezrobotnego od dnia 13.01. 2002 r do 2.10. 2003 r. Zatem nie zostały spełnione warunki z art. 25 ust.1 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
W dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku tj. na dzień 30.06.2003 r stopa bezrobocia na obszarze działania Grodzkiego Urzędu Pracy wzrosła o 8, 5 % i nie przekraczała przeciętnej stopy bezrobocia w kraju wynoszącej 17, 7 % obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 25.09. 2003 r (MP z 2003 r Nr 47 poz. 703).
Z tego powodu wg. organu skarżącej przysługiwał zasiłek na okres 6- miesięcy, gdyż brak było podstaw do przedłużenia okresu zasiłkowego w oparciu o przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Ustosunkowując się do żądania skarżącej dotyczącego przedłużenia okresu pobierania zasiłku w oparciu o przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy organ stwierdził, że przepis art. 73 ust.1 pkt 2 lit.,, b ‘’ tej ustawy przewidujący wydłużenie okresu pobierania zasiłku do 12 miesięcy bezrobotnym powyżej 50 roku życia posiadającym jednocześnie co najmniej 20- letni okres uprawniający do zasiłku, organ stwierdził, że przepisy tej ustawy nie mają zastosowania w stosunku do skarżącej, gdyż uprawnienia do zasiłku nabyła pod rządami ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
W odwołaniu od decyzji organ pierwszej instancji A. B. – H. powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podnosząc, że skoro organ nie odwołał się od tego wyroku, to winien zostać przyznany skarżącej zasiłek na okres uzupełniający do 12 – miesięcy.
Ponadto przedłożyła kserokopię wypisu z treści orzeczenia lekarza orzecznika ZUS o uznaniu T. H. (męża skarżącej) za częściowo niezdolnego do pracy. Co jak wynika z treści odwołania pogarsza trudną sytuację materialną rodziny.
Organ odwoławczy - Wojewoda decyzję utrzymał w mocy wydając w dniu [...] decyzję [...] w której przytoczona została argumentacja organu pierwszej instancji.
Decyzja Wojewody stała się przedmiotem skargi wniesionej przez A. B. – H. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której ponawiane zostały zarzuty podniesione w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał stanowisko zajęte w sprawie i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Istotę rozstrzygnięcia skargi stanowią kwestie zastosowania w stosunku do skarżącej A. B. – H. przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a w konsekwencji art. 73 ust. 1 pkt 2 lit.,, b ‘’ tej ustawy uprawniającego osoby bezrobotne powyżej 50 roku życia i posiadające jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku do wydłużenia okresu zasiłkowego do 12- miesięcy.
Poza sporem jest, że skarżąca została zarejestrowana jako osoba bezrobotna z dniem 29.12. 2003 r i uzyskała prawo doi zasiłku od dnia 6.01. 2004 r, t.j. pod rządami ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (w/w).
W okresie pobierania przez skarżącą zasiłku zmieniły się przepisy a mianowicie z dniem 1.06.2004 r weszła w życie ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Przepisy powyższe zawarte w nowej ustawie stanowią, iż do świadczeń z tytułu bezrobocia przyznanych bezrobotnym przed wejściem w życie ustawy stosowane są zasady określone w dotychczasowych przepisach z wyjątkiem ich waloryzacji i zawieszania (art.139). Jedną z zasad dotyczących wypłaty świadczeń, w tym zasiłku, jest ustalenie okresu przysługiwania zasiłku. Nabycie przez skarżącą uprawnień do zasiłku ma na gruncie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu powoduje, że przepisy tej właśnie ustawy decydują także o okresie pobierania zasiłku.
Trafnie zatem organy przyjęły, że do ustalenia okresu wypłaty zasiłku przysługującego A. B. - H. zastosowanie ma przepis art. 25 ust.1 i ust. 5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie zaś art. 73 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Analiza stanu faktycznego na tle przepisu art. 25 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie daje podstaw do przedłużenia okresu zasiłkowego. Nie można także przyjąć, że wyrok tut. Sadu z dnia 11.10. 2006 r przesądził o przyznaniu zasiłku na dalsze 6 miesięcy. Powodem uchylenia decyzji był niewłaściwy sposób obliczenia okresu 6 miesięcy i zastosowania przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy podczas, gdy podstawą orzeczenia o utracie prawa do zasiłku powinny być przepisy,, dotychczasowe ‘’ tj. przepisy obowiązującej w dacie przyznania zasiłku ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Organy prawidłowo dokonały interpretacji wyroku Sądu i zastosowały właściwe przepisy.
Nie dopatrzono się uchybień przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na jego wynik.
Z tych względów Sąd nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, skargę oddalił na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).