Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 28 lipca 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 573/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Bożenna Blitek przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 28 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi R. K. na czynność Starosty A z dnia 7 maja 2010r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach jako sądowi właściwemu miejscowo do rozpoznania sprawy

Uzasadnienie

Pismem z dnia 4 maja 2010r. R. K. wezwał Starostę A do zapłaty kwoty 425 zł stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą 500 zł zapłaconą za wydanie karty pojazdu nr [...] dla samochodu marki Volkswagen LT 28 2,5 D o nr rej. [...], a kwotą 75 zł określoną za wydanie karty pojazdu. Jako podstawę swojego żądania R. K. wskazał postanowienie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w Luksemburgu z dnia 10 grudnia 2007r. oraz orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r. stwierdzające niezgodność rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym i art. 217 Konstytucji RP.

Pismem z dnia 7 maja 2010r. Nr [...] Starosta A odmówił R. K. zwrotu naliczonej opłaty za wydanie karty pojazdu z uwagi na brak ku temu podstaw prawnych.

Pismem z dnia 18 maja 2010r. R. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na czynność Starosty A polegającą na odmowie zwrotu kwoty 425 zł, a znajdującą odzwierciedlenie w piśmie z dnia 7 maja 2010r. Nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje

Zgodnie z treścią art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.:

"Art. 13. § 2. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona."

Z kolei zgodnie z treścią § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest właściwy dla obszaru województwa małopolskiego.

Tymczasem zaskarżona czynność została wykonana przez Starostę A, który ma siedzibę w A (województwo świętokrzyskie). Sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem, zgodnie ze wskazaną powyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 2 p.p.s.a. w związku z treścią § 1 pkt 42 w/w rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 kwietnia 2003r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, będący właściwym dla obszaru województwa świętokrzyskiego. Z treści art. 13 § 3 p.p.s.a. wynika wprawdzie możliwość ustanawiania przez Prezydenta RP w drodze rozporządzenia wyjątków od ogólnych zasad dotyczących właściwości, jednakże wyjątek taki w stosunku do Starosty Buskiego nie został ustanowiony. Niniejsza sprawa rozpoznawana być zatem musi zgodnie z przytoczonymi powyżej ogólnymi zasadami co do właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych.

Zgodnie z treścią art. 59 § 1 p.p.s.a.:

"Art.

  1. 59. § 1. Jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu."

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z powodów wyżej przytoczonych, stwierdził swą niewłaściwość miejscową i w związku z tym na podstawie cyt. art. 59 § 1 p.p.s.a. postanowił przekazać sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.