Uzasadnienie
Decyzją z dnia 24 stycznia 2014 r. znak [...] Naczelnik Urzędu Celnego orzekł odpowiedzialność skarżącego – P. B. C. z tytułu długu celnego, jako Prezesa Zarządu firmy "A" Spółka z o.o. z siedzibą w B, (obecnie "A" Sp. z o.o. w likwidacji) - za zaległości celne ww. Spółki w kwocie 13.319 zł oraz odsetki za zwłokę od tych zaległości, wynoszące łącznie na dzień wydania przedmiotowej decyzji 12.491 zł.
W decyzji zawarto pouczenie, iż skarżącemu przysługuje prawo wniesienia odwołania od niniejszej decyzji do Dyrektora Izby Celnej w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania.
Decyzję doręczono prawidłowo skarżącemu w dniu 29 stycznia 2014 r.
Skarżący w dniu 10 lutego 2014 r. złożył odwołanie od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego.
Naczelnik Urzędu Celnego pismem z dnia 18 lutego 2014 r. przekazał odwołanie do Dyrektora Izby Celnej z informacja, iż brak jest podstaw prawnych do uznania zasadności zarzutów zawartych w tym odwołaniu.
Pismem z dnia 26 lutego 2014r. zatytułowanym "Odwołanie" skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 24 stycznia 2014r. znak [...].
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, albowiem została wniesiona bez wyczerpania przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270., dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Zgodnie z art. 15 Kodeksu postepowania administracyjnego, dalej Kpa, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Z przepisów k.p.a. wynika jednoznacznie, iż od decyzji administracyjnych oraz postanowień wydanych w toku postępowania administracyjnego w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (art. 127 § 1 k.p.a.), zaś właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 2 k.p.a.).
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Przy czym nie można mówić o wyczerpaniu środków zaskarżenia, o którym stanowi art. 52 § 1 p.p.s.a., dopóty dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany przez organ administracji.
Zatem niezachowanie omawianego warunku dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego ma miejsce zarówno wówczas, gdy strona w ogóle nie wniosła przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, jak też w przypadku złożenia do sądu administracyjnego skargi po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, ale przed jego rozpoznaniem przez organ. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu tak złożonego środka zaskarżenia, przysługującego stronie w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1710/12, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 218/13)
Treść skargi jednoznacznie wskazuje, że przedmiotem skargi jest decyzja Naczelnik Urzędu Celnego z dnia 24 stycznia 2014 r. Od decyzji powyższej skarżący wniósł w dniu 10 lutego 2014 r. odwołanie, które – zgodnie z obowiązującymi przepisami, organ pierwszej instancji tj. Naczelnik Urzędu Celnego przekazał za pismem z dnia 18 lutego 2014r. do organu odwoławczego tj. Dyrektora Izby celnej. Stanowisko organu pierwszej instancji zawarte w przedmiotowym piśmie nie stanowiło rozstrzygnięcia złożonego przez skarżącego odwołania. Z przesłanych tut. Sądowi akt administracyjnych nie wynika, by odwołanie skarżącego zostało rozpoznane przez organ odwoławczy.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarga do tut. Sądu, błędnie zatytułowana odwołaniem, jako przedwczesna podlega odrzuceniu. Skarga taka będzie przysługiwała dopiero na orzeczenie wydane przez Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie złożonego odwołania z dnia 6 lutego 2014r.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jest ona niedopuszczalna z przyczyn innych niż określone w pkt 1-5 p.p.s.a., w tym również gdy skarga została złożona bez zachowania wymogu określonego w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., a więc bez wyczerpania środków zaskarżenia.