Uzasadnienie
Skarżący w złożonym dnia 10 października 2011 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z konkubiną, jej córką oraz swoim synem. Określając swój majątek uwidocznił, że w jego skład wchodzi nieruchomość rolna o areale 2 ha nieużytków - osuwisko. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżący oszacował łącznie na kwotę 1142,97 zł. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest bezdomnym rencistą
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym niniejszą sprawę opatrzono m.in. symbolem "6320" (vide: zarządzenie z 19.05.11 r. k.
1) opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako sprawa z zakresu pomocy społecznej. Skarżący korzysta więc z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co zgodnie z art. 241 ppsa oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków. Uwzględniając te okoliczności przyjąć należy, że wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy. Skarżący korzysta bowiem w ramach art. 239 pkt. 1 lit. a) ppsa z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co – jeszcze raz wymaga podkreślenia - w myśl art. 241 ppsa oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych czyli wpisów i opłat kancelaryjnych (art. 212 §1 ppsa) jak i ponoszenia wydatków (vide: art. 213 ppsa).
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata podnieść należy, że skoro na mocy postanowienia z dnia 15 lipca 2011 r. ustanowiono już dla skarżącego adwokata (k. 33 i n.) którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa W. S. (k.
43) i jeśli udzielone w ten sposób prawo pomocy nie zostało skarżącemu cofnięte, aż po chwilę obecną, co w sposób oczywisty dokumentują akta sprawy, to w takiej sytuacji procesowej działaniem oczywiście bezcelowym było także składanie przez skarżącego obecnego wniosku o ustanowienie adwokata.
Przedstawiona sytuacja siłą rzeczy wymusza konieczność umorzenia postępowania wywołanego obecnym wnioskiem skarżącego i z tych względów orzeczono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.