Uzasadnienie
Odwoławcza Komisja Stypendialna Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w T., po rozpatrzeniu odwołania A. G., opisaną w sentencji decyzją z dnia 7 stycznia 2005 r., utrzymała w mocy decyzję Instytutowej Komisji Stypendialnej Instytutu [...] z dnia [...] listopada 2004r. znak [...], którą odmówiono przyznania stypendium za wyniki w nauce.
Po wydaniu w II instancji decyzji z dnia 7 stycznia 2005r. przez Odwoławczą Komisję Stypendialną, w terminie otwartym do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tę decyzję, skarżący złożył skargę "na decyzję administracyjną z dnia [...] listopada 2004r" wyraźnie w uzasadnieniu decyzji podkreślając, że skargę wnosi, po wydaniu decyzji przez organ II instancji.
Następnie w dniu [...] maja 2005r., skarżący złożył oświadczenie, że cofa skargę na decyzję Instytutowej Komisji Stypendialnej z dnia [...] listopada.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Stosownie do przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia - zgodnie z § 2 tego przepisu - należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługują żadne środki zaskarżenia, takie jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Powyższa sytuacja oznacza, że skoro od wydanej w I instancji decyzji Instytutowej Komisji Stypendialnej służyło odwołanie do Odwoławczej Komisji Stypendialnej jako organu II instancji, zatem tylko ta druga decyzja może być przedmiotem skargi, gdyż ma charakter rozstrzygnięcia, od którego nie służą środki odwoławcze w administracyjnym toku instancji.
Z tych względów przedmiotem wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi w istocie nie jest decyzja organu I instancji z dnia [...] listopada 2004r. lecz utrzymująca ja w mocy decyzja organu II instancji z dnia 7 stycznia 2005 r. Z tych samych powodów, oświadczenie o cofnięciu skargi na decyzję z dnia [...].11.2004 r. w istocie dotyczy cofnięcia skargi na utrzymującą ją w mocy decyzję z dnia 7 stycznia 2005 r.
Zgodnie z art. 60 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nie ważności.
W sprawie nie zachodzą przesłanki uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zaskarżona decyzja z dnia 7 stycznia 2005r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja I instancji nie są dotknięte wadą nieważności. Cofnięcie skargi nie zmierza też do obejścia prawa, gdyż nie jest i nie było warunkiem, późniejszego nowego złożenia uprawnień do stypendium.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.