Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagali się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczyli, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił, że pozostaje ze sobą we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek zadeklarowali dom drewniany o pow. 75 m2 i wartości 75 tyś. zł, nieruchomość rolną o pow. 19 ha. Zadeklarowali brak zasobów i przedmiotów wartościowych.
Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowali łącznie 2032,27 zł wyjaśniając, że składają się na to ich emerytury.
Uzasadniając swoje starania powołali się na swój wiek, stan zdrowia i niskie dochody z emerytur. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podali, że miesięcznie za prąd płacą 65 zł, za odpady 42 zł, za telefon 30 zl, za gaz 46 zł, na pozostałe media wydają 22 zł, na leki 300 zł zaś na ratę pożyczki 528, 23 zł. Do tego dochodzi podatek gruntowy 42 zł, wydatki na bieżące utrzymanie domu 100 zł, zakup odzieży 50 zł. Na żywność przeznaczają ok. 800 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 §2 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący złożyli wymagane oświadczenie. Jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący przedstawionym przez siebie zestawieniem zobowiązań i stałych wydatków wykazali, że cały ich dochód pochłania bieżące wydatki. Okoliczność, że należy do nich wykazany dom i nieruchomość rolna nie zmieniają tego spojrzenia. Trudno bowiem wymagać od ludzi starszych i schorowanych obciążenia bądź sprzedaży domu który zaspakaja ich potrzeby bytowe. Podobnie rzecz się przedstawia z wykazaną nieruchomością rolną. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że osoby starsze i schorowane powinny dysponować jakimś zabezpieczeniem nawet gdy Państwo deklaruje powszechny oraz bezpłatny dostęp do świadczeń zdrowotnych. Pozostaje bowiem cały szereg procedur nierefundowanych.
Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącym zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.