Uzasadnienie
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 18 stycznia 2011 r. oddalił skargę Z. K. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 19 kwietnia 2010r, znak: [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów dotyczących danych zawartych w operacie ewidencji gruntów. Skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, radcę prawnego K. R., wyznaczonego przez Okręgową Izbę Radców Prawnych na podstawie postanowienia referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 27 sierpnia 2010r. W piśmie procesowym z dnia 29 grudnia 2010r., a następnie na rozprawie w dniu 18 stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie mu kosztów udzielonej skarżącej pomocy prawnej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one opłacone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010r, Nr 10, poz. 65 ze zm.), koszty pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ponosi Skarb Państwa.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawka minimalna wynagrodzenia w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, zaś kwotę tą powiększono, stosownie do § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia, o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (23% od kwoty 240 zł), co w sumie dało kwotę 295,20 zł.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 250 ppsa, art. 223 ust. 1 ustawy o radcach prawnych oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.