Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 18 marca 2010r skarżący S. G. zwrócił się do Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B o wyjaśnienie wątpliwości dotyczących postanowienia tej Komisji Nr [...] z dnia [...] 2010r, " czy zawarte odesłanie, w tym postanowieniu, w kwestii pouczenia, co do odwołania się od orzeczenia TWKL w A nr [...] z dnia [...] 2002r do zawartego takiego pouczenia w zawiadomieniu nr [...] z dnia [...] 2002r, stanowi ukryte jednak zawarcie tego pouczenia w tym postanowieniu, czy też jest to przypadkowe sformułowanie, bez konieczności przypisywania mu szczególnego znaczenia".
Wyjaśnić należy, że postanowieniem Nr [...] z dnia [...] 2010r Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w B, działając na podstawie art.111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r. nr 98, póz.1071 ze zm./ (dalej k.p.a.) – odmówiła uzupełnienia ww. orzeczenia Nr [...] co do prawa odwołania, ponieważ – zdaniem organu - pouczenie takie znajdowało się w zawiadomieniu Nr [...] z dnia [...] 2002r., które zostało własnoręcznie podpisane przez skarżącego.
Po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 18 marca 2010r, Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w B, działając na podstawie art. 113 § 2 w zw. z art. 126 kpa, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] 2010 r. wyjaśniała, iż "rozstrzygnięcie w Postanowieniu należy rozumieć zgodnie z jego treścią (wykładnią językową) ".
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że w roku 2002, tj. czasie dokonywania czynności tzw. orzeczniczych względem skarżącego przez ówczesną Terenową Wojskową Komisję Lekarską w A, obowiązywało Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.06 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. u z 1992r. Nr 57 poz. 278 ze zmianami). Rozdział 4 tego rozporządzenia regulował kwestie związane z orzekaniem przez wojskowe komisje lekarskie i tryb zatwierdzania orzeczeń.
Stosownie do § 23 art. 2, niezwłocznie po wydaniu orzeczenia, o którym mowa w punktach 1,3,4 - przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej zawiadamiał osobę zainteresowaną o jego treści. Zawiadomienie, zawierające min. rozpoznane schorzenia lub ułomności fizyczne lub psychiczne sporządzało się na formularzu według wzoru, stanowiącego załącznik 11 do rozporządzenia i dostarczało się zainteresowanej osobie wraz z pouczeniem o prawie odwołania się od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej.
Zdaniem organu, z wysłanych dokumentów jednoznacznie wynika, iż takie zawiadomienie Nr [...] Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w A z dnia [...] 2002r. zostało skarżącemu " za podpisem " doręczone, co jest równoznaczne w skutkach prawnych z doręczeniem orzeczenia.
Na postanowienie Nr [...] z dnia [...] 2010r zażalenie wniósł skarżący wnosząc o jego uchylenie oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zobowiązując organ do udzielenia odpowiedzi na jego wniosek z dnia 18 marca 2010 r.
W ocenie skarżącego, organ nie odpowiedział na zawarte w jego wniosku pytanie, a w zaskarżonym postanowieniu podano nieprawdziwe – jego zdaniem - informacje, jakoby otrzymał zawiadomienie nr [...] z dnia [...] 2002 r., które osobiście podpisał w tym samym dniu tj. [...] 2002 r, mimo iż w tym dniu skarżący był na terenie JW [...] w C, około 500km od A. W zaskarżonym postanowieniu znajdują się nieprawdziwe i sprzeczne informacje co do daty otrzymania / doręczenia zawiadomienia Nr [...] oraz jego podpisaniu przez skarżącego.
Postanowieniem Nr [...] z dnia 22 kwietnia 2010 Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarskiej utrzymała w mocy postanowienie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B Nr [...] z dnia [...] 2010 r.
Organ podniósł, iż przedmiotem postępowania w rozpatrywanej sprawie jest ocena, czy postanowienie Nr [...] wyjaśnia wątpliwości skarżącego co do treści postanowienia Nr [...]. Wątpliwości te sprowadzały się w rzeczywistości do pytania, czy postanowienie Nr [...] dawało skarżącemu możliwość odwołania od orzeczenia Nr [...], czy też nie.
Zdaniem organu drugiej instancji, Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w B w uzasadnieniu swojego postanowienia Nr [...] wyjaśniła powody przyjętego przez siebie stanowiska w postanowieniu Nr [...] i jednoznacznie stwierdziła, że pouczenie o możliwości odwołania od orzeczenia [...] z [...] 2002 r. znajdowało się w zawiadomieniu [...] z [...] 2002 r. Tym samym odpowiedziała na pytanie skarżącego zawarte w jego wniosku z dnia 18 marca 2010 r. i wyjaśniła wątpliwości co do treści postanowienia Nr [...]. Z odpowiedzi tej wynikało, że postanowienie Nr [...] "nie stanowi ukrytego zawarcia pouczenia w tym postanowieniu" i nie daje możliwości odwołania się od orzeczenia nr [...] z dnia [...] 2002 r.
Na postanowienie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej Nr [...] z dnia 22 kwietnia 2010r wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił, że ani organ pierwszej instancji, ani organ drugiej instancji nie wyjaśniły jego wątpliwości i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie podnosząc, że wątpliwości skarżącego w rzeczywistości sprowadzały się do pytania, czy postanowienie Nr [...] daje skarżącemu możliwość odwołania się od orzeczenia Nr [...].
W ocenie organu, postanowienie Nr [...] wyjaśniło, iż możliwość odwołania od orzeczenia TWKL w A nr [...] skarżący miał z chwilą otrzymania zawiadomienia z dnia 26.11.2002 r. własnoręcznie podpisanego. Organ wyjaśnił, że po przeprowadzeniu przez Wojskową Prokuraturę Garnizonową badań grafologicznych ustalono, że podpis i datę na pokwitowaniu odbioru zawiadomienia z dnia [...] 2002 r. nakreślił S. G. (postanowienie o umorzeniu śledztwa z WPG, sygn. Akt [...], postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego o nieuwzględnieniu zażalenia S. G. na ww. postanowienie - sygn. [...]) Oznaczało to, ze postanowienie Nr [...] takiej możliwości nie dawało.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia. Usunięcie z obrotu prawnego postanowienia może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jego wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, poz.1270).
W rozpatrywanej sprawie Sąd dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej Nr [...] z dnia 22 kwietnia 2010r pod kątem jego zgodności z prawem - nie stwierdził naruszenia prawa w stopniu wskazanym w art.145 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Art.113 § 2 kpa w związku z art.126 kpa stanowi, że organ, który wydał postanowienie, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie (...) strony wątpliwości co do treści decyzji. Przepis ten wprowadził instytucję wykładni postanowienia nie określając bliżej zakresu tej wykładni, pozostawiając ją ocenie organu, który wydał postanowienie. Organ jest obowiązany wyjaśnić, jak rozumiał własne postanowienie. Podkreślić jednak należy, że wykładnia ta nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia, ani do uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia.
Sąd podzielił stanowisko organów, że postanowienie Nr [...] wyjaśniło, że podpisanie przez skarżącego zawiadomienia Nr [...] z dnia [...] 2002 r było w skutkach prawnych równoznaczne z doręczeniem orzeczenia, co uzasadniało odmowę uzupełnienia tego orzeczenia o prawo odwołania, o czym rozstrzygnięto postanowieniem Nr [...] z dnia [...] 2010r.
W ocenie Sądu, organy wyjaśniły wątpliwości skarżącego, co do możliwości odwołania się od orzeczenia Nr [...] z dnia [...] 2002r stwierdzając, że postanowienie Nr [...]r nie daje możliwości odwołania się od ww. orzeczenia.
Odnosząc się do zarzutu skargi należy podnieść, że na postanowienie wydane w trybie art.113 § 2 kpa przysługiwało skarżącemu zażalenia, zgodnie z § 3 tego przepisu. Zażalenie takie skarżący złożył i było ono rozstrzygnięte postanowieniem Rejonowej Wojskowej Komisji lekarskiej Nr [...] z dnia 22 kwietnia 2010r, którym utrzymano w mocy postanowienie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B Nr [...] z dnia [...] 2010r.
Zarzut skargi w tym zakresie, jest więc nieuzasadniony.
Zauważyć należy, że zgodnie z art.141 § 2 kpa, termin do złożenia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie.
Wskazany w skardze termin 14- dniowy na złożenie " odwołania od orzeczenia, którego wniosek dotyczy" nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach.
W rozpatrywanej sprawie brak jest wystarczających podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270, orzekł jak w sentencji.