Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją nr [...] z dnia [...] 2011r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 1, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 71 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008r. nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz art. 104 kpa, odmówił przyznania J. P. od dnia 6 października 2011r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z Funduszu Pracy. W ocenie organu z przedstawionych w dniu rejestracji dokumentów wynikało, że bezrobotna nie spełniła warunków określonych w art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, tj. nie wykazała posiadania w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania 365 dni zatrudnienia ani też innych okresów zaliczanych do nabycia prawa do zasiłku.
J. P. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, a także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Wojewoda postanowieniem z dnia [...] 2012r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 § 2 kpa, odmówił J. P. przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Następnie Wojewoda postanowieniem z dnia 19 marca 2012r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 134 kpa stwierdził, że odwołanie J. P. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa.
W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że decyzja organu I instancji zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie wniesienia odwołania, została odebrana przez J. P. 3 listopada 2011r., a więc termin do wniesienia odwołania upłynął 17 listopada 2011r. Wojewoda wskazał, że odwołanie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania J. P. złożyła 9 lutego 2012r. Ponadto Wojewoda wyjaśnił, że wniosek o przywrócenie terminu do został rozpatrzony i postanowieniem z [...] 2012r. Wojewoda odmówił jego przywrócenia. Dlatego też należało wydać postanowienie stwierdzające, że przedmiotowe odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu.
J. P. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oba powyższe postanowienia Wojewody. W skardze opisała okoliczności związane z wykonywaniem pracy u dwóch pracodawców. Zdaniem skarżącej uniemożliwiało jej to wniesienie odwołania w terminie.
Sprawa ze skargi J. P. na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania została odrębnie rozpoznana przez WSA w Krakowie pod sygn. akt III SA/Kr 595/12.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa. Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa.
Skarga skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia, lecz z innych przyczyn niż podniesione w skardze.
Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia ma fakt, że w toku postępowania administracyjnego skarżąca wraz z odwołaniem złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego odwołania. W takiej sytuacji Wojewoda winien w pierwszej kolejności rozpatrzyć ten wniosek. W sytuacji zaś gdy organ odmawia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, to wyłączona zostaje możliwość wydania odrębnego postanowienia na podstawie art. 134 kpa, stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji. Jest to uzasadnione tym, że postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zawiera w sobie stwierdzenie, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Odnosząc powyższe rozważania do kontrolowanego postępowania administracyjnego, stwierdzić należy, że wydanie przez Wojewodę postanowienia z dnia 19 marca 2012r. stwierdzającego uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] 2011r., było zbędne, gdyż już we wcześniejszym postanowieniu z dnia [...] 2012r. odmawiającym skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Wojewoda stwierdził, że odwołanie J. P. zostało wniesione z uchybieniem terminu, inaczej bowiem nie mógłby orzec merytorycznie o odmowie przywrócenia terminu.
Zatem brak było konieczności powtórnego stwierdzenia tej samej okoliczności w osobnym postanowieniu wydanym na podstawie art. 134 kpa. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 29 września 2010r. sygn. akt I OSK 478/10 (Lex Omega nr 745245) oraz z dnia 24 września 2008r. sygn. akt I OSK 1490/07 (Lex Omega nr 500040).
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ppsa.