Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 maja 2020 r. K. J. (zwany dalej skarżącym), przesłanym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na "czynność postanowienia/oświadczenia woli Komendanta Wojewódzkiego Policji tytułowaną decyzja nr [...]..." z dnia 26 sierpnia 2009 r., znak: [...], w przedmiocie wygaszenia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że zaskarżona decyzja była już przedmiotem skargi skarżącego do sądu. Prawomocnym wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1018/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę oddalił.
W piśmie procesowym z dnia 21 czerwca 2020 r., przesłanym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, skarżący zawarł polemikę ze stanowiskiem organu, przedstawionym w odpowiedzi na skargę, podnosząc, że w jego ocenie, nie można mówić o stanie powagi rzeczy osądzonej skoro WSA w Krakowie wyrokiem, sygn. akt III SA/Kr 1018/09, nie orzekł o utracie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej zwanej w skrócie P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna.
Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362).
Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga skarżącego na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia 26 sierpnia 2009 r., znak: [...] w przedmiocie wygaszenia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego
Rzecz jednak w tym, że jak podano na wstępie, postępowanie w sprawie ze skargi skarżącego na wskazaną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1018/09, oddalającym skargę.
Obydwie skargi są tożsame przedmiotowo i podmiotowo.
Nie ma zatem racji skarżący twierdząc w piśmie procesowym z dnia 21 czerwca 2020 r., że nie ma w tym przypadku stanu powagi rzeczy osądzonej. Istotnie, z mocy powagi rzeczy osądzonej korzystają tylko orzeczenia rozstrzygające merytorycznie sprawę sądowoadministracyjną. W postępowaniu sądowoadministracyjnym chodzi bowiem o rozstrzygnięcie sporu co do legalności działania organu administracji, a więc sporu pomiędzy osobą kwestionującą to działanie a organem, którego działania skarga dotyczy. W tym jednakże przypadku niewątpliwie Sąd wskazanym już wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1018/09, ocenił według kryterium legalności decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia 26 sierpnia 2009 r., znak: [...] i oddalił skargę skarżącego uznając kwestionowaną decyzję za prawidłową i zgodną z prawem. Wobec tego powyższe twierdzenie skarżącego jest całkowicie nieuzasadnione i zmierza do podważenia po raz kolejny wyrażonego już w prawomocnym wyroku stanowiska Sądu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia