Uzasadnienie
K. J. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismem z dnia 3 kwietnia 2019 r. skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 25 marca 2019 r. znak [...] nr [...], na podstawie którego Komendant odmówił uzupełnienia postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 7 marca 2019 r. nr [...] stwierdzającego bezzasadność ponaglenia w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 27 stycznia 2019 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że w sprawie nie zachodzi kognicja sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a), kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2a powołanej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 tej ustawy).
W rozpoznawanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 25 marca 2019 r. znak [...] nr [...], na podstawie którego Komendant odmówił uzupełnienia postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 7 marca 2019 r. nr [...] stwierdzającego bezzasadność ponaglenia w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 27 stycznia 2019 r.
Postanowienie to zostało wydane w trybie art. 123 § 1 w zw. z art. 111 § 1 b k.p.a.. Zgodnie z drugim ze wskazanych przepisów, stosowanym odpowiednio do postanowień, uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia.
Postanowienie to nie jest zaskarżalne w trybie zażalenia, co wynika z kolei z treści przepisu art. 141 § 1 k.p.a.
W związku z powyższym nie przysługuje do sądu administracyjnego skarga na postanowienie, na które w administracyjnym toku instancji nie przysługuje zażalenie.
Zwrócić też należy uwagę na okoliczność, że objęte skargą postanowienie dotyczyło niezaskarżalnego do sądu administracyjnego postanowienia wydanego w trybie art. 37 k.p.a.
W konsekwencji, należy uznać, że skarga K. J. dotyczy postanowienia nieobjętego kognicją sądu administracyjnego i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł, jak w sentencji.