Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną przez P. K. decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] znak [...] orzekającą o cofnięciu licencji Nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu rzeczy. Motywem decyzji było stwierdzenie przez organy braku regulowania przez skarżącego zobowiązań finansowych wobec kontrahentów.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze na powyższą decyzję P. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji. Wskazał, że reguluje w miarę możliwości finansowych zobowiązania wobec wierzycieli, zgodnie z ustalonym harmonogramem. Wskazał też, że cofnięcie licencji uniemożliwi mu dalsze zarobkowanie, co w konsekwencji doprowadzi do niemożności zaspokojenia wierzycieli.
Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że skarżący posiada liczne zobowiązania finansowe, wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz wobec przedsiębiorców: A, PHU B oraz wobec M. T., która w wyniku cesji wierzytelności nabyła dług skarżącego wobec C. D. Łączna kwota tych zobowiązań sięga kilkudziesięciu tysiącom złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ppsa (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności tylko jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20.12.2004r. (sygn. akt GZ 138/2004), chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Odnosząc powyższe do realiów sprawy należy stwierdzić, że skarżący wskazuje w istocie na przesłankę "trudności w odwróceniu skutków" wykonania decyzji przejawiającej się w postaci niemożności zaspokojenia wierzycieli wobec zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej na skutek cofnięcia licencji. Należy zgodzić się z P. K., że istnieje wysoce prawdopodobny związek między cofnięciem mu licencji na wykonywanie transportu a możliwością systematycznego regulowania zobowiązań wobec wierzycieli, zwłaszcza, że z dokumentacji sprawy wynika, że skarżący, choć z opóźnieniem, ale reguluje powoli należności. Umożliwia mu to prowadzona ciągle działalność gospodarcza, natomiast w sytuacji wykonania decyzji na dzień dzisiejszy płynność finansowa skarżącego mogłaby zostać zachwiana, co uzasadnia wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonej przez P. K. decyzji. Podstawą jest art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.