Uzasadnienie
Z. S. wniósł skargę na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia 14 marca 2014 r., znak: [...], którym organ poinformował, że za bezzasadną uznał skargę Z. S. dotyczącą łamania jego praw do swobodnej korespondencji poprzez niewysłanie w terminie priorytetowej przesyłki pocztowej przez pracowników Aresztu Śledczego w K przy ul. M. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, bowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też Sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia 14 marca 2014 r., znak: [...], informujące o uznaniu za bezzasadną skargi Z. S. dotyczącą łamania jego praw do swobodnej korespondencji poprzez niewysłanie w terminie priorytetowej przesyłki pocztowej przez pracowników Aresztu Śledczego w K przy ul. M. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę, powyższe pismo nie jest aktem lub czynnością organu administracji publicznej, poddanym kognicji sądu administracyjnego.
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 ze zm., dalej w skrócie K.k.w.), wykonywanie orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności odbywa się, co do zasady, według przepisów K.k.w.
W postępowaniu dotyczącym wykonania orzeczeń, o których mowa w art. 1 § 1 K.k.w. jest właściwy sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, a w przypadku wykonywania kary pozbawienia wolności sądem właściwym jest sąd penitencjarny (art. 7 § 2 K.k.w.).
Zgodnie z treścią art. 6 § 2 K.k.w., skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie. Może także, jeżeli ustawa K.k.w.
nie stanowi inaczej, na podstawie art. 7 § 1 ustawy, zaskarżyć do sądu decyzje organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt 3-6 i 10 ustawy, w tym decyzje dyrektora zakładu karnego, aresztu śledczego a także dyrektora okręgowego i Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Wnioski, skargi i prośby są załatwiane w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 maja 2003 r. w sprawie załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 647), a właściwymi do ich załatwienia są kierownicy jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, dyrektorzy okręgowi Służby Więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej, a w przypadku, gdy skarga dotyczy działalności Centralnego Zarządu Służby Więziennej, Minister Sprawiedliwości.
Mając powyższe na względzie należało stwierdzić, iż żaden przepis prawa regulujący zasady postępowania w przypadku wniesienia przez osadzonego skargi dotyczącej naruszenia prawa przez funkcjonariuszy Służby Więziennej nie przewiduje, aby czynności organów postępowania wykonawczego, jak również czynności sądu penitencjarnego dokonywane były poprzez wydawanie aktów o charakterze administracyjnym, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy P.p.s.a. To z kolei oznacza, iż przedmiot zaskarżenia w postępowaniu niniejszym nie podlega kontroli sądów administracyjnych, więc skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.