Uzasadnienie
W dniu 12 marca 2014 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarga T. B. na uchwałę Rady Powiatu z dnia 18 grudnia 2013 r. Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi T. B. na działalność Starosty. W podstawie prawnej uchwały powołano art. 229 pkt 4 k.p.a. i art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 595 z późn. zm.).
W uzasadnieniu skargi wskazano na brak uzasadnienia zaskarżonej uchwały, jej niezgodność z § 26 Statutu Powiatu oraz przedstawiono ocenę działalności Starosty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że zaskarżona uchwała zapadła w wyniku rozpoznania skargi T. B. z dnia 22 listopada 2013 r. na działalność Powiatu reprezentowanego przez Zarząd Powiatu. Przedmiotem skargi była wysokość czynszu dzierżawnego i sposób jego naliczania. Skargę przedstawiono i omówiono na posiedzeniu Komisji Rewizyjnej Rady Powiatu w dniu 4 grudnia 2013 r. oraz na posiedzeniu sześciu połączonych Komisji Rady w dniu 13 grudnia 2013 r., uznając że poruszone w niej zagadnienia mają charakter roszczeń cywilnoprawnych i winny zostać rozstrzygnięte na drodze sądowej. W konsekwencji powyższego w dniu 18 grudnia 2013 r. Rada Powiatu podjęła uchwałę Nr [...], w której uznała skargę T. B. na działalność Starosty za bezzasadną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) wynika kognicja sądu administracyjnego w odniesieniu do uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego. Przepis art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 595 z późn. zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu uchwały przez każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Zgodnie z art. 12 pkt 11 cytowanej ustawy, do wyłącznej właściwości rady powiatu należy podejmowanie uchwał w innych (niż wymienione w punktach 1-10) sprawach zastrzeżonych ustawami do kompetencji rady powiatu.
Natomiast zgodnie z art. 229 pkt 4 k.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skarg dotyczących zadań lub działalności zarządu powiatu oraz starosty, a także kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych jest, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rada powiatu.
Zakwestionowana uchwała Rady Powiatu z dnia 18 grudnia 2013 r. Nr [...] została podjęta w trybie art. 229 pkt 4 k.p.a. i zawierała stanowisko Rady w sprawie skargi T. B. z dnia 22 listopada 2013 r. na działalność Starosty. Treść znajdującego się w aktach pisma z dnia 22 listopada 2013 r. wskazuje, że ma ono charakter skargi na działanie Starosty.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2011 r., II OSK 1961/11; postanowienia NSA z dnia 1 marca 2010 r., II OSK 478/09; z dnia 25 lutego 2009 r., II OSK 241/09 oraz z dnia 26 stycznia 2006 r., I OSK 26/07 i z dnia 17 lipca 2014 r., I OSK 1545/14 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://cbois.nsa.gov.pl). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII K.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy zamieszczone w tym dziale stanowią tzw. tryb skargowy, a od uchwał wydanych w tym trybie nie służy skarga do wojewódzkich sądów administracyjnych. W postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII k.p.a., które jest jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno-techniczną.
Stosownie do art. 237 § 3 k.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 k.p.a. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono także innym, niż decyzje i postanowienia, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym zaistniały podstawy do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na mocy powołanych wyżej przepisów.