Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 27 marca 2018 r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2018 r. Nr [...] orzekającą o skierowaniu W. P. - dalej skarżącego, na badania psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.
Powyższe rozstrzygnięcia zostały wydane w następującym stanie prawnym i faktycznym:
Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2017 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy Wydział Karny uznał skarżącego winnym popełnienia występku z art.178a § 1 k.k. tj. że w dniu 9 sierpnia 2017r. w miejscowości L w województwie [...] prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki [...] o nr rej. [...] znajdując się w stanie nietrzeźwości. Za czyn ten Sąd m.in. orzekł wobec skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia przez skarżącego wszelkich pojazdów mechanicznych – za wyjątkiem pojazdów objętych kategoriami prawa jazdy AM, A1 i A2 – na okres 7 lat.
Na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 9 sierpnia 2017 r.
Odpis ww. orzeczenia Sąd przesłał do Starostwa Powiatowego w celu wykonania ww. orzeczenia.
W związku z informacją, że skarżący kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości Starosta ww. decyzją z dnia [...] 2018 r. skierował skarżącego na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.
W odwołaniu od ww. decyzji skarżący zarzucił, że została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego i wniósł o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania.
Do odwołania skarżący dołączył orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia 4 stycznia 2018r. stwierdzające brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, do których jest wymagane prawo jazdy kategorii: AM, A1, A2, A, B1, B, B+E i T. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy decyzję organu I instancji o skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne stwierdziło, że zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami (Dz.U.2017.978), starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy (...) na badanie psychologiczne, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości,, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.
Skarżący prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z dnia 28 grudnia 2017 roku został uznany za winnego popełnienia występku z art. 178a§ 1 kk tj. prowadzenia samochodu osobowego w stanie nietrzeźwości. Na mocy art. 42 § 2 kk orzeczono wobec skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych - za wyjątkiem pojazdów objętych kategoriami prawa jazdy kat. AM, A1 i A2 na 7 lat.
Starosta wydaje decyzję, o której mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a, pkt 3 lit. a oraz pkt 5, na podstawie odpisu wyroku przesłanego przez sąd w trybie art. 182 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy.
W związku z powyższym, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, organ I instancji prawidłowo skierował skarżącego na badanie psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.
Organ odwoławczy podkreślił, że organy administracji związane są przesłanym prawomocnym i wykonalnym wyrokiem karnym z dnia 28 grudnia 2017 roku, sygn.akt [...].
Odnosząc się do dołączonego do akt sprawy orzeczenia lekarskiego, organ odwoławczy wyjaśnił, że wobec kierowania przez skarżącego pojazdem w stanie nietrzeźwości, zgodnie z art.82 ust.1 pkt.4 lit. a ustawy, skarżący zobowiązany był poddać się badaniom psychologicznym i przedstawić orzeczenie psychologiczne, a nie orzeczenie lekarskie.
Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego tj.: art. 6, art. 7, art. 9, art. 10, art. 12 § 1, art. 77 § 1, art. 107 § 3 K.p.a oraz art. 182 § 2 k.k.w poprzez przekroczenie kompetencji organu, który cofnął uprawnienia skarżącego w szerszym zakresie, niż zakres wyznaczony przez sąd karny.
Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w stosunku do osoby posiadającej ważne orzeczenie lekarskie w zakresie braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kategorii: AM, A1, A2, A, Bl, B, B+E, T. Zdaniem skarżącego, organy popełniły błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na nieuzasadnionym przyjęciu, że pomimo przedłożenia orzeczenia lekarskiego w zakresie braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kategorii: AM, Al, A2, A, B1, B, B+E, T istnieją przesłanki do wydania zaskarżonej decyzji.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych.
W uzasadnieniu wskazanych zarzutów skarżący podniósł, że sprawa była rozpatrzona jedynie w granicach przepisu art.99 ww. ustawy o kierujących pojazdami, z pominięciem przepisów Kodeksu karnego, stan faktyczny nie był wyjaśniony z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu strony, skarżący nie był informowany o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków, a nadto nie miał on zapewnionego czynnego udziału w każdym stadium postępowania; sprawa nie była szybko i wnikliwie rozpatrzona, a materiał dowodowy nie był wyczerpujący do wydania przedmiotowej decyzji.
Skarżący zarzucił, że organ nie odniósł się do przedłożonego przy odwołaniu zaświadczenia lekarskiego, mimo iż dokument ten stwierdzał istotną dla sprawy okoliczność. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, w ocenie skarżącego, nie spełniało wymogów określonych w art.107 § 3 K.p.a.
Ponadto, zdaniem skarżącego, organ przekroczył kompetencje sądu, który cofnął uprawnienia skarżącego w szerszym zakresie, niż zakres wyznaczony przez sąd karny.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego.
Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 marca 2018 r. Nr [...], która utrzymała w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2018 r. Nr [...] orzekającą o skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.
Podstawą prawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisu ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami.
Zgodnie z 82 ust.1 pkt.4 tej ustawy, badaniu psychologicznemu przeprowadzonemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, zwanemu dalej " badaniem psychologicznym", podlega kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.
W myśl art.99 ust.1 pkt.3 lit.a ww. ustawy, starosta wydaje decyzje administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie psychologiczne, jeżeli kierowała pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.
Na podstawie art.135a ustawy, do dnia 3 czerwca 2018r. starosta wydaje decyzję, o której mowa w art.99 ust.1 pkt.2 lit.a, pkt.3 lit.a oraz pkt.5, na podstawie odpisu wyroku przesłanego przez sąd w trybie art.182 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. – Kodeks karny wykonawczy.
Analiza przytoczonych przepisów prowadzi do wniosku, że kierowca jest kierowany na badanie psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, jeżeli kierowca kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości. Podstawą wydania tej decyzji jest odpis wyroku sądu karnego.
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że materiał dowodowy zgromadzony przez organy jednoznacznie wskazuje, że w niniejszej sprawie zaistniały wszystkie okoliczności faktycznie uzasadniające wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Sąd Rejonowy Wydział Karny wyrokiem z dnia 28 grudnia 2017 r. sygn. akt [...] uznał skarżącego winnym popełnienia występku z art.178a § 1 k.k. tj. że w dniu 9 sierpnia 2017r. w miejscowości L w województwie [...] prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki [...] o nr rej. [...] znajdując się w stanie nietrzeźwości.
Prowadzenie przez skarżącego pojazdu w stanie nietrzeźwości jest okolicznością bezsporną. Przesłanie odpisu tego wyroku przez sąd karny w trybie art.192 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego do Starosty obligowało ten organ do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne. Użyty w art.99 ust.1 ww. ustawy o kierujących pojazdami zwrot "starosta wydaje decyzję administracyjną" nie pozostawia żadnych wątpliwości, że organ administracyjny nie ma w tym zakresie żadnej możliwości uznania, czy decyzję wyda, czy nie. Organ jest związany przesłanym przez sąd karny odpisem wyroku co oznacza, że organ zobligowany jest do wydania o skierowania na badania psychologiczne.
W związku z powyższym organy obu instancji zasadnie uznały, że wobec skarżącego należało wydać decyzje wymienione na wstępie.
Powyższego stanowiska nie mogło zmienić dołączone do odwołania orzeczenie lekarskie i w tym zakresie Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego.
Stanowiska tego nie mogła również zmienić argumentacja skargi zarzucająca naruszenie przepisów postępowania poprzez przytoczenie poszczególnych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, bez wskazania konkretnych czynności, które organ powinien podjąć w niniejszej sprawie i co istotne – bez wskazania, jaki wpływ na wydane orzeczenia miały rzekome uchybienia.
Zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art.99 ust.1 pkt.2 ustawy o kierujących pojazdami jest oczywiście nieuzasadniony, gdyż jedyną przesłanką wydania decyzji w trybie tego przepisu jest kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości – co w niniejszej sprawie jest okolicznością bezsporną – a nie posiadanie orzeczenia lekarskiego wydanego w trybie art.75 ust.1 pkt.1 ww. ustawy.
Reasumując należy stwierdzić, że przesłanką skierowania na badania psychologiczne było ustalenie, że skarżący prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości, co wynika z orzeczenia sądu karnego. Organy administracji trafnie uznały, że spełnione zostały przesłanki wydania decyzji o skierowaniu na takie badanie. Wbrew zarzutom skargi Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy orzekające w niniejszej sprawie przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy.
W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018.1302.), orzekł jak w sentencji.