Uzasadnienie
W dniu [...].2003 skarżąca "[...]" Spółka z o.o. zgłosiła w Urzędzie Celnym w [...] do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym obuwie męskie na podeszwie z tworzywa sztucznego - [...] par według dokumentu SAD Nr [...]. Do zgłoszenia celnego skarżąca załączyła fakturę z dnia [...].2003 r., w której wartość towaru została określona na kwotę [...] USD, natomiast cena jednostkowa - [...] za parę. Przedmiotowe obuwie było pochodzenia chińskiego. Skarżąca zadeklarowała kod PCN 6404 19 90 O ze stawką celną 17%.
W wyniku przeprowadzonej rewizji celnej towaru organ celny działając na podstawie art.23§ 7 ustawy z dnia 9.01.1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. z 2001 r Nr 75, poz.802 ze zm.) zakwestionował zadeklarowaną wartość zgłoszonego obuwia.
Decyzją z dnia [...].2003 r. Naczelnik Urzędu Celnego uznał ww. zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej m.in. wartości celnej towaru, kodu towaru i kwoty długu celnego i określił, że wartość celna przedmiotowego towaru wynosi [...] USA, a kwota długu celnego - [...] zł. Organ celny jako właściwy kod PCN wskazał 6402 99 96 O - ze stawką celną 17%. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ celny wyjaśnił, że w dniu [...].2003 r. uzyskano z Urzędu Celnego w [...] fakturę porównawczą nr [...] z dnia [...].2003 r., w oparciu o którą ustalono na podstawie art.25 Kodeksu celnego wartość transakcyjną towarów identycznych lub podobnych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Cena jednostkowa według faktury załączonej do zgłoszenia celnego wynosiła [...] USD za parę, a według faktury porównawczej -[...] USD.
W odwołaniu z dnia [...].2003 r. skarżąca zarzuciła, że nie wyjaśniono okoliczności zakupu, zmienności cen na rynku chińskim, ilości zakupionego towaru i częstotliwości zakupów hurtowych. W ocenie skarżącej nie uwzględniono również opinię nr 2 Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej WCO w sprawie stosowania Artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu poprzez nie ustalenie, ile faktycznie sporny towar kosztował importera, jak również nie wykazano rozsądnej elastyczności w stosowaniu tej metody, a rozstrzygnięcie oparto na porównaniu jednej faktury, bez uwzględnienia poziomu i częstotliwości nabycia towaru. Organ celny nie uzasadnił, dlaczego zakwestionował wiarygodność przedłożonej faktury, natomiast ustalenie wartości celnej towaru nastąpiło bez uwzględnienia cech fizycznych, renomy producenta oraz różnic w wielkości obrotów między kontrahentami. Ponadto skarżąca zarzuciła, że organ celny nie wykazał identyczności towaru z obu faktur.
W toku prowadzonego postępowania, zdaniem skarżącej, naruszono art.187, art.197 i art.210 Ordynacji podatkowej.
Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...].2004 uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w części dotyczącej wartości celnej towaru i kwoty długu celnego i orzekł w tym zakresie, że wartość celna towaru wynosi [...] USD, a kwota długu celnego - [...] PLN. W pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. Organ odwoławczy podniósł, że opis towaru z faktury porównawczej był zbyt mało precyzyjny i nie można było uznać go za identyczny z towarem przedstawionym w niniejszym postępowaniu, ale wystarczający, aby uznać towary z obu faktur za towary podobne. Różnica między ceną zadeklarowaną, a wynikającą z faktury porównawczej wyniosła 77% i to uzasadniało odmowę wiarygodności faktury przedłożonej.
W ocenie Dyrektora Izby Celnej organ l instancji prawidłowo ustalił cenę jednostkową obuwia, jednak błędnie dokonał obliczeń kosztów transportu, należało bowiem doliczyć tylko odcinek zagraniczny oraz opłaty portowe.
Na powyższą decyzję w dniu [...].2004 r. wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżąca zarzuciła naruszenie:
- 1. art.22 § 1 pkt.3 Kc zawierającego definicję towarów podobnych,
- 2. art.25 § 2 Kc odnoszący się do towarów identycznych,
- 3. Uwag Interpretacyjnych do Artykułu 2 Porozumienia w sprawie Taryf Celnych i Handlu, również odnoszący się do towarów identycznych, Opinii i Komentarzy WCO, z których wynika nakaz stosowania korekt wynikających z różnic w poziomie handlu lub ilości, uzasadnionej elastyczności i uwzględniania rabatów,
- 4. Wyjaśnień dotyczących wartości celnej tj. Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.09.1999 r. (Dz.U. Dz 1999 r Nr 80, poz.908 ze zm.),
- 5. przepisów proceduralnych tj. zasady prawdy obiektywnej, nie zebrania i w sposób nie wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego, nie wyjaśnienie okoliczności spornych, (poziom obrotów, obuwie porównywalne nie było towarem podobnym), nie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów oraz nie zapewnienie skarżącej czynnego udziału w sprawie przed wydaniem decyzji.
Skarżąca podniosła, że sprowadziła obuwie męskie na podeszwie z tworzywa sztucznego, a porównano go z obuwiem sportowym z cholewkami, sznurowanego, na podeszwie z gumy. Oba rodzaje obuwie nie można uznać za towary handlowo zamienne; brak jest ustaleń co do jakości i znaku firmowego obuwia porównywalnego; różnice mogły dotyczyć surowca, fasonu, rozmiaru, przeznaczenia i funkcji. Jedyną wspólną cechą - w ocenie skarżącej - był kraj wytworzenia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i stwierdził, że analiza materiału porównawczego wykazała, że zadeklarowana przez skarżącą cena jednostkowa obuwia była najniższą, po jakiej sprowadzono w zbliżonym okresie na polski obszar celny tego rodzaju towar. To uzasadniało zakwestionowanie wartości celnej na podstawie art.23 § 7 Kodeksu celnego. Ustalenie wartości celnej metodą towarów podobnych powinno uwzględniać jakość, znak towarowy i renomę, a przy tym muszą być towarami handlowo zamiennymi. W rozpatrywanej sprawie przyjęto towar z faktury nadesłanej z Izby Celnej w [...].
Odnosząc się do wielkości obrotów, poziomu handlu i ilości towaru, organ celny stwierdził, że zgodnie z art.25 § 2 Kodeksu celnego oraz Uwagami Interpretacyjnymi do Artykułu VII Układu Ogólnego, korekty takie powinny być uwzględniane na podstawie dowodów rzeczowych, które wyraźnie uzasadniają prawidłowość i zasadność takich korekt; skarżąca nie wykazała, że ilość zaimportowanego towaru ma wpływ na cenę.
Odnośnie zarzutu uniemożliwienia skarżącej brania czynnego udziału w postępowaniu, organ celny wskazał na fakt, że w dniu [...].2003 r. agencja celna działająca w imieniu skarżącej powiadomiła telefonicznie, że nie będzie korzystała z uprawnień wynikających z art.200 § 1 OP, natomiast w postępowaniu odwoławczym powiadomienie takie zostało przekazane przez skarżącą w dniu [...] 2004 r.. Za nieuzasadniony Dyrektor Izby Celnej uznał zarzut naruszenia zasad prowadzenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, poz. 1270)
Z kolei art.134 § 1 w/w ustawy stanowi, że sąd nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, że Sąd ma prawo, a nawet obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpatrywanej sprawie niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, nawet, gdy dany zarzut nie został podniesiony (wyrok WSA w Warszawie, z dnia 25.02.2004 r, syg.akt III S.A. 1456/02, Lex nr 113588).
W rozpatrywanej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż rozstrzygnięcia organów celnych naruszają prawo.
Stan faktyczny sprawy nie jest sporny. Przedmiotem importu było obuwie męskie na podeszwie z tworzywa sztucznego, pochodzenia chińskiego o zadeklarowanej wartości celnej [...]USD za parę. Organ celny zakwestionował zadeklarowaną wartość celną jako zbyt niską i ocenę taką organ wydał w oparciu o wynik przeprowadzonej całkowitej rewizji celnej sprowadzonego przez skarżącą obuwia. W dniu rewizji celnej tj. [...].2003 r. organ celny nie był w posiadaniu materiału porównawczego, bowiem faktura, która stanowiła podstawę rozstrzygnięć została nadesłana z Urzędu Celnego w [...] w dniu [...].2003 r. Jak wynika z notatki służbowej funkcjonariusza celnego z dnia [...].2003 r. zakwestionowanie wartości celnej nastąpiło w oparciu o " katalog cen minimalnych otrzymany z Departamentu Ceł Ministerstwa Finansów wg pisma [...] ". Ponieważ katalog ten nie mógł stanowić materiału porównawczego zwrócono się o nadesłanie takich materiałów do Grup Koordynacyjnych Izby Celnej w [...] i w [...]. W związku z powyższym powodem zakwestionowania zadeklarowanej wartości celnej towaru nie była faktura porównawcza, ale ww. katalog.
Organ celny ma prawo do zakwestionowania wiarygodności dokumentów mających świadczyć o wartości celnej towaru, ale tylko wówczas, gdy istniała obiektywna przyczyna, z powodu której wartość celna zadeklarowana budziła wątpliwości. Organ celny ma obowiązek ujawnić i wykazać istnienie takiej przyczyny. Najczęściej będzie to wskazanie faktury dotyczącej innej sprawy, której treść jest odmienna od faktury kwestionowanej. Porównanie zakwestionowanego towaru z towarem identycznym lub podobnym jest dopuszczalne tylko przy zachowaniu reguł "identyczności" lub "podobieństw".
W rozpatrywanej sprawie, jak wyżej wykazano, najpierw zakwestionowano przedłożoną fakturę, a dopiero później wskazano na istnienie faktury z innej sprawy, której treść odbiegała od treści faktury kwestionowanej.
Jeżeli chodzi o reguły podobieństw, to postępowanie organów celnych w tym zakresie uchyla się spod kontroli Sądu, gdyż w aktach sprawy brak jest urzędowego tłumaczenia faktury załączonej do zgłoszenia celnego oraz faktury stanowiącej materiał porównawczy, pomimo że organ celny jest uprawniony do żądania od stron postępowania urzędowego tłumaczenia na język polski dokumentów sporządzonych w języku obcym (art.270 § 2 pkt.1 Kodeksu celnego). W sytuacji, gdy istnieje spór co do tego, czy towary opisane w obu fakturach mogą być uznane za towary identyczne lub podobne, brak precyzyjnego tłumaczenia jest uchybieniem mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Twierdzenie Dyrektora Izby Celnej, że towar z obu faktur jest towarem podobnym nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym. Opierając się li tylko na odręcznych tłumaczeniach można stwierdzić, że przedmiotem importu było obuwie męskie sportowe na podeszwie z tworzywa sztucznego, które porównano z obuwiem sportowym z cholewką na podeszwie z gumy.
Cechami wspólnymi obuwia są pochodzenie chińskie, charakter sportowy i jest to obuwie męskie. l na tym podobieństwa się kończą. Materiał dowodowy nie daje odpowiedzi na pytania, jaki jest fason, materiał z którego jest wykonane, jakość, rozmiar, marka obuwia z obu faktur i czy można uznać te towary za handlowo zamienne.
Postępowanie przeprowadzone w rozpatrywanej sprawie nie potwierdza, że organy celne zachowały reguły podobieństw.
Niezależnie od powyższego, organy celne nie ustosunkowały się do podnoszonych przez skarżącą w toku prowadzonego postępowania zarzutu, iż w niniejszej sprawie nie wyjaśniono okoliczności zakupu towaru, ani stosunków handlowych łączących skarżącą z kontrahentem zagranicznym, poziomu obrotów i częstotliwości dostaw, które to ustalenie mogło mieć istotny wpływ na poziom cen sprzedawanych towarów. Jako nadużycie należy ocenić zarzut Dyrektora Izby Celnej, iż skarżąca nie wykazała, iż ilość zakupionego towaru ma wpływ na jego cenę. Zarzut ten byłby uzasadniony, gdyby organ celny poinformował skarżącą o swoich wymaganiach i potrzebie załączenia dowodów na okoliczność skali obrotów między kontrahentami i jej wpływu na ceny towarów. Postępowanie przeprowadzone w niniejszej sprawie, a właściwie jego brak w zakresie ustalenia " szczebla handlu", narusza art.3 Załącznika 1A do Porozumienia w sprawie stosowania Artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994.Przepis ten nakazuje badanie " szczebla handlu", poziomu obrotów i dokonywania z tego tytułu odpowiednich korekt.
Zgodzić należy się z Dyrektorem Izby Celnej, że skarżąca powinna wykazać poziom obrotów z kontrahentem zagranicznym, ale nie zwalnia to organu celnego z -obowiązku wezwania skarżącej o dostarczenie stosownych dokumentów na te okoliczność.
Uznając, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego i postępowania w zakresie wyżej opisanym, Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - orzekł jak w sentencji.
Na podstawie art.152 w/w ustawy Sąd orzekł, że uchylone rozstrzygnięcia organów celnych nie podlegają wykonaniu, co oznacza, iż w/w rozstrzygnięcia nie wywołują skutków prawnych od chwili wydania wyroku, mimo że wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny.
Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.