Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał uczestnikowi L. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.
Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2015 r. wyznaczył dla uczestnika L. M. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata J. K. – K., wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej w K, ul. [...].
W piśmie procesowym z dnia 28 lipca 2015 r. pełnomocnik uczestnika z urzędu wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które to koszty nie zostały pokryte w całości ani w części. Wniosek ten został powtórzony na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015 r.
Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 626/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A S.A. w W na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 29 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.
Sąd nie orzekał jednak o kosztach udzielonej uczestnikowi postępowania pomocy prawnej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata, ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji 240 zł.
W myśl natomiast § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Skoro w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu uczestnika postępowania reprezentował go przed sądem w pierwszej instancji, złożył w sprawie pismo procesowe z dnia 28 lipca 2015 r., w którym zawarł wniosek, powtórzony następnie oraz na rozprawie, o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części, należało uznać, że zachodzą przesłanki do przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c), podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości).
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 461), orzekł jak w sentencji.