Uzasadnienie
Orzeczeniem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. orzeczono w pkt 10, że W. N. jest trwale niezdolny do służby wojskowej w czasie pokoju oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny kategoria E, natomiast w pkt 11 orzeczono, że schorzenia nie pozostają w związku ze służbą wojskową.
Po rozpoznaniu odwołania W. N., Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w K. orzeczeniem Nr [...] z dnia 27 października 2005 r. utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005r.
Skargę na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. Nr [...] z dnia 27 października 2005 r. złożył W. N. W skardze kwestionował zaskarżone orzeczenie oraz poprzedzające je orzeczenie organu I instancji w części dotyczącej ustalenia braku związku schorzenia ze służbą wojskową. Skarżący podnosi, że stan jego upośledzenia umysłowego wystąpił w czasie pełnienia służby i w związku ze służbą wojskową.
Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wniosła o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podniosła, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego w zakresie ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego orzeczenia wojskowych komisji lekarskich dzielą się na dwie grupy. Pierwsza obejmuje kwestie zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej jak i samej zdolności do tej służby. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla innych organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub zwolnieniu z tej służby i podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Druga grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich to orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby i ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych, emerytalnych. Te orzeczenia poddawane są kontroli przez sady powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenie organu wojskowego ma tu wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego /np.: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, publik.; OSNAPiUS 2000 r. nr 5, poz. 167, postanowienie Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/00, publik.: ONSA 2001r. nr 2, poz. 47 /.
W powołanym postanowieniu Składu Siedmiu Sędziów NSA jednoznacznie przyjęto, iż " od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich, o których mowa w art. 29 ust.1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz. U. 1992, Nr 4, poz. 16 ze zm./, w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego/rentowego/, skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje".
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ skargę odrzucił, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.