Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 13 § 1 pkt 2a, art.207, art.210 §1 i 4, art. 233§1 pkt 2a ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz.613) w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19.03.2004 r. Prawo celne (Dz.U. z 2015 r., poz.858), niżej wymienionymi decyzjami:
- - z dnia 14 marca 2016 r. nr [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015r. nr [...], w części oznaczenia daty, którą to decyzją organ I instancji unieważnił z dniem 6 maja 2015 r. zgłoszenie celne do procedury wywozu sporządzone w formie elektronicznej i zaewidencjonowane pod pozycją nr [...] i orzekł w ten sposób, że w sentencji zaskarżonej decyzji: jest data: [...] 2015 r., a winna być data: [...] 2015 r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy;
- - z dnia 14 marca 2016 r. nr [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015r. nr [...], w części oznaczenia daty, którą to decyzją organ I instancji unieważnił z dniem 6 maja 2015 r. zgłoszenie celne do procedury wywozu sporządzone w formie elektronicznej i zaewidencjonowane pod pozycją nr [...] i orzekł w ten sposób, że w sentencji zaskarżonej decyzji: jest data: [...] 2015 r., a winna być data: [...] 2015 r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy;
- - z dnia 14 marca 2016 r. nr [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015r. nr [...], w części oznaczenia daty, którą to decyzją organ I instancji unieważnił z dniem 6 maja 2015 r. zgłoszenie celne do procedury wywozu sporządzone w formie elektronicznej i zaewidencjonowane pod pozycją nr [...] i orzekł w ten sposób, że w sentencji zaskarżonej decyzji: jest data: [...] 2015 r., a winna być data: [...] 2015 r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy;
- - z dnia 14 marca 2016 r. nr [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015r. nr [...], w części oznaczenia daty, którą to decyzją organ I instancji unieważnił z dniem 6 maja 2015 r. zgłoszenie celne do procedury wywozu sporządzone w formie elektronicznej i zaewidencjonowane pod pozycją nr [...] i orzekł w ten sposób, że w sentencji zaskarżonej decyzji: jest data: [...] 2015 r., a winna być data: [...] 2015 r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
J. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: A S. J. - dalej skarżący, pismami z dnia 15 kwietnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na ww. decyzje Dyrektora Izby Celnej.
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 28 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił połączyć wszystkie sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą sprawy III SA/Kr 638/16.
Sąd odroczył rozprawę z terminem na piśmie celem wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności poprzez ponowną analizę wszystkich dokumentów również tych nadesłanych przez skarżącego i udzielenia w terminie 1 miesiąca odpowiedzi sądowi przez organ z powiadomieniem skarżącego.
Pismem z dnia 24 października 2016 r. skarżący wniósł o wycofanie skarg i zwrot uiszczonych wpisów w łącznej kwocie 2.000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Jak wynika z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - zwanej dalej ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z przytoczonej treści art. 60 ppsa wynika więc, że oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi jest dla Sądu wiążące. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez Sąd. Jedynie w przypadku, gdy zdaniem Sądu cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd obowiązany jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt ppsa, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W ocenie Sądu cofnięcie skarg w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, bowiem nie zachodzą negatywne przesłanki dopuszczalności cofnięcia skargi określone w powołanym wyżej przepisie.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.
Według art. 232 § 1 pkt 1 ppsa Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Ponieważ cofnięcie skarg nastąpiło po dniu rozpoczęcia rozprawy, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 ppsa brak było podstaw do zwrotu skarżącemu uiszczonych wpisów od skarg.