Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz dwoma synami.
Określając swój majątek uwidocznił, że nie ma żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował w ten sposób, ze wskazał na kwotę 646,44 zł miesięcznego wynagrodzenia żony oraz 700 zł w skali całego roku z prac zleconych.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jego rodzina znajduje się w trudnej sytuacji. Skarżący od dawna nie pracuje. Jest zarejestrowany we właściwym urzędzie pracy jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. Dodatkowo wyjaśnił, że w 2003 r. miał wypadek samochodowy, od tamtego czasu ciągle się leczy i przechodzi różne rehabilitacje. Jak powiada legitymuje się orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności. Żona pracuje na pół etatu i zarabia 468,44 zł plus 178 zł rodzinnego. Miewa też sporadyczne zlecenia lecz nie są to zajęcia specjalnie popłatne gdyż w ciągi roku zarabia z tego tytułu tylko około 700 zł. Skarżący wychowuje dwóch małoletnich synów z których jeden choruje na astmę a drugi jest alergikiem. Z uwagi na wymienione trudności korzysta z pomocy rodziców którzy zamieszkują pod tym samym adresem. Ich pomoc polega na tym, że biorą na siebie ciężar opłat i utrzymania mieszkania. Skarżący korzysta ze wsparcia oferowanego przez ośrodek pomocy społecznej.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Skoro niniejsza sprawa ma za swój przedmiot "zasiłek szkolny" i opatrzono ją symbolem 6329 oznacza to, że przynależy ona do spraw z zakresu pomocy i opieki społecznej. Tym samym skarżący z mocy prawa jest zwolniony z obowiązku uiszczania tak opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków (art. 239 pkt. 1 lit. a ppsa w związku z art. 241 ppsa). Jeśli zatem skarżący korzysta ze zwolnienia przedmiotowego to w takiej sytuacji procesowej działaniem bezcelowym było składanie przezeń wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (art. 244 §1 ppsa). O bezprzedmiotowości takiego żądania przesądza, bowiem aktualizowana determinantami prawnymi realna możliwość uzyskania zwolnienia od kosztów sądowych w tym trybie. Innymi słowy skoro skarżący ma już z mocy prawa to, czego chce, to równocześnie nie może domagać się tego samego na wniosek.
Z tych względów należało więc postanowić jak w punkcie pierwszym sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.