Uzasadnienie
W piśmie datowanym na dzień 21 sierpnia 2013 r. które do tutejszego wojewódzkiego sądu administracyjnego wpłynęło dnia 23 sierpnia 2013 r. adwokat M. P. podał, że po dokładnym przeanalizowaniu sprawy nie znalazł podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Opinię co do braku podstaw skargi kasacyjnej przedkłada w załączeniu nadmieniając, że opinia ta została również przedstawiona skarżącej. Jednocześnie wnosi o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, a związane z przygotowaniem opinii i oświadcza, ze koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części.
Z urzędu stwierdza się, że po orzeczonym przyznaniu skarżącej prawa pomocy (k.
- 80) Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla niej adwokata; najpierw w osobie mecenasa K. G. (k.
- 90) a następnie w jego miejsce adwokat T. M. (k. 104). Z akt sądowo administracyjnych wynika, że wyznaczeni adwokaci nie podjęli w sprawie jakichkolwiek czynności.
W dniu 5 lipca 2013 r. wpłynęło do tutejszego sądu pismo skarżącej z prośbą o zmianę adwokata z urzędu. Kopia tego pismo została przesłana do ORA.
Pismem datowanym na dzień 16 lipca 2013 r. Dziekan ORA poinformował Sąd o wyznaczeniu w miejsce adwokat T. M. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. P. W dniu 23 sierpnia 2013 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sporządzona przez mecenasa M. P. opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.).
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach niniejszej sprawy należy przyjąć, że oświadczenie o jakim mowa w § 20 powołanego rozporządzenia zostało złożone przez adwokata.
Z kolei zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r. w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien on wykazać, że opinia ta została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może jednak poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (sygn. OZ 720/04 ONSAiWSA 05/5/93). Mając to na uwadze należy stwierdzić, że jeśli w okolicznościach rozstrzyganego przypadku adwokat przedłożył Sądowi odpis sporządzonej opinii a jednocześnie oświadczył, że opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przedstawił skarżącej, to zachodzą warunki by przyznać adwokatowi należne wynagrodzenie (por. także postan. NSA z 12.07.2004 r. II FSK 1187/04).
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia.
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.