Uzasadnienie
UZASADANIENIE
Starosta decyzją z dnia [...] 2013 r. działając na podstawie art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym oraz art. 104 i art. 107 K.p.a. cofnął diagnoście J. B. uprawnienie diagnosty nr [...] do wykonywania badań technicznych pojazdów.
Organ ustalił, że w dniu 13 czerwca 2013 r. podczas kontroli technicznej pojazdu marki Mercedes Benz nr rej [...] przeprowadzonej przez Inspektora Transportu Drogowego na dworcu autobusowym w K stwierdzono nieprawidłowości w stanie technicznym przedmiotowego pojazdu tj. nieszczelny układ hamulcowy pojazdu, stuki w układzie kierowniczym pojazdu, niesprawne światło postojowe. Stwierdzono ponadto, że zainstalowany w pojeździe tachograf nie posiada oraz nie posiadał w chwili wykonywania badania okresowego przez J. B. w dniu 12 czerwca 2013 r. aktualnego sprawdzenia okresowego.
W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami zatrzymany został dowód rejestracyjny pojazdu z którego wynikało, że w dniu 12 czerwca 2013 r. przeprowadzono okresowe badanie techniczne pojazdu i pojazd został dopuszczony do ruchu przez diagnostę J. B. W dniu 18 września 2013 r. Starosta przeprowadził kontrolę w Okręgowej Stacji Pojazdów należącej do przedsiębiorcy D. C. Usługi Motoryzacyjne Diagnostyka Pojazdowa z siedzibą w T, u której zatrudniony był J. B. J. B. oświadczył, że badanie okresowe autobusu o nr rej. [...] przeprowadził w sposób rzetelny, zgodnie z obowiązującymi przepisami. W dniu przeprowadzania oględzin pojazdu układ hamulcowy i układ kierowniczy był sprawny, żadnych nieszczelności w układzie hamulcowym jak i stuków w układzie kierowniczym nie stwierdził, światło postojowe było sprawne. Tachograf zainstalowany w autobusie posiadał czytelną tabliczką legalizacyjną z ważnym okresem legalizacji.
Ustalono, że sprawdzenie tachografu w pojeździe marki Mercedes Benz o nr rej [...] odbyło się w dniu 10 lutego 2011 r. Organ zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego o sprecyzowanie przez inspektora transportu drogowego A. G. w których elementach układu hamulcowego stwierdzono nieszczelności oraz w jakich połączeniach układu kierowniczego pojazdu zostały stwierdzone stuki.
W odpowiedzi na powyższe wyjaśniono, że w trakcie kontroli, podczas hamowania pojazdu dało się słyszeć wydobywanie się powietrza z układu hamulcowego autobusu i ciągły ubytek powietrza z układu hamulcowego autobusu podczas obserwacji manometrów zamontowanych w pojeździe na pulpicie kierowcy, a także w trakcie skrętu kołami i poruszania kierownicą z układu wydobywały się stuki z okolic przekładni, drążka poprzecznego lub zwrotnicy.
Zwrócono się do przedsiębiorcy z zapytaniem jakie czynności zostały wykonane po zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego pojazdu marki Mercedes Benz o nr rej. [...] i co zostało naprawione lub wymienione w tym pojeździe. W odpowiedzi podano, że została wymieniona żarówka, która świeciła słabo, mechanicy po dokonaniu przeglądu układu pneumatycznego nie stwierdzili nieszczelności, a po dokonaniu przeglądu układu kierowniczego również nie stwierdzono żadnych usterek.
W tych okolicznościach organ I instancji stwierdził, że nie można jednoznacznie ocenić, że usterki stwierdzone w dniu kontroli drogowej występowały już w dniu badania technicznego. Natomiast, jeśli chodzi o brak legalizacji tachografu to bezspornie uznano, że tachograf tej legalizacji nie posiadał w dniu badania przez diagnostę. Badanie techniczne w tym zakresie organ I instancji ocenił, że było przeprowadzone nierzetelne.
W dziale l załącznika Nr 1 do rozporządzenia w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach w poz. 7.9 opisany jest szczegółowy sposób sprawdzenia tachografu oraz wytyczne dotyczące usterek. Tachograf w dniu badania nie posiadał aktualnego sprawdzenia okresowego, które stanowi usterkę istotną o czym mówi § 2 ust 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r.
Termin ważności tachografu określa rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 11 lutego 2005 r. w sprawie zezwoleń na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie instalacji lub napraw oraz sprawdzania urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym - tachografów samochodowych. Według § 7.1. sprawdzanie urządzenia rejestrującego zainstalowanego w pojeździe zarejestrowanym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w ust. 3 lit. b rozdział VI załącznika l do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, wykonuje się nie rzadziej niż co 24 miesiące, licząc od daty naniesionej na tabliczkę pomiarową, o ile wcześniej nie nastąpi uszkodzenie urządzenia rejestrującego, przekroczenie dopuszczalnych wartości błędów, uszkodzenie bądź utrata cechy nałożonej w czasie sprawdzania lub tabliczki pomiarowej.
Niewątpliwie sprawdzenie tachografu odbyło się w dniu 10 lutego 2011 r., więc termin jego ważności upływał z dniem 9 lutego 2013 r., natomiast badanie okresowe zostało przeprowadzone przez J. B. w dniu 12 czerwca 2013 r. Wobec powyższego, zdaniem organu diagnosta poświadczył nieprawdę, gdyż tachograf nie mógł posiadać ważności okresowego przeglądu tachografu w dniu przeprowadzania badania technicznego.
Diagnosta po dokonaniu sprawdzenia tachografu powinien zamieścić wpis w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu i określić wynik badania technicznego jako negatywny, informując właściciela pojazdu o konieczności usunięcia usterek i przeprowadzenia ponownego badania technicznego pojazdu, polegającego na sprawdzeniu zespołów i układów w którym stwierdzono usterki w terminie nie dłuższym niż 14 dni. Jeżeli usterki zostały usunięte wpisuje się do dowodu rejestracyjnego kolejny termin okresowego badania technicznego. Wobec powyższego obowiązkiem uprawnionego diagnosty jest rzetelne i staranne wykonanie czynności oraz przestrzeganie przepisów obowiązujących w tym zakresie. Nierzetelne sprawdzenie pojazdu stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa wszystkich uczestników ruchu drogowego, tym bardziej, że pojazd wykonuje przewóz regularny osób.
W tych okolicznościach faktycznych i prawnych organ I instancji stwierdził, że cofnięcie uprawnień J. B. jest zasadne.
Od tej decyzji odwołanie wniósł J. B. Podniósł, że okresowe badanie techniczne pojazdu wykonał prawidłowo i rzetelnie. Skontrolował plombę na tachografie oraz naklejkę legalizacyjną, na której odczytał datę 10 lipca 2011 r. i na tej podstawie przyjął, że ważność legalizacji tachografu upływa w lipcu 2013 r. W jego ocenie doszło do oczywistej omyłki w odczycie daty ważności legalizacji tachografu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 7 lutego 2014 r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ II instancji podał, że art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 Prawa o ruchu drogowym poprzez użycie zwrotu "starosta cofa" czyni obligatoryjnym cofnięcie uprawnień w razie stwierdzenia pewnych okoliczności. W szczególności decyzja nie jest uzależniona od motywów, którymi kierował się diagnosta naruszając art. 84 ust. 3 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym. Aby cofnąć uprawnienia diagnoście w oparciu o powołany przepis, właściwy organ obowiązany jest wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, iż diagnosta przeprowadził badanie techniczne niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania.
W wyniku przeprowadzonego badania diagnosta J. B. wydał zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...]. Stwierdził, iż badany pojazd marki Mercedes Benz nr rej [...] spełnia wymagania techniczne wynikające z art. 66 Prawa o ruchu drogowym.
Zdaniem organu odwoławczego bezspornym jest, iż podczas kontroli technicznej pojazdu przeprowadzonej w dniu 13 czerwca 2013 r. (a więc następnego dnia po badaniu technicznym pojazdu przeprowadzonym przez J. B.) przez Inspektora Transportu Drogowego na dworcu autobusowym w K stwierdzono nieprawidłowości w stanie technicznym przedmiotowego pojazdu tj. nieszczelny układ hamulcowy, stuki w układzie kierowniczym, niesprawne światło postojowe. Zainstalowany w pojeździe tachograf nie posiadał aktualnego sprawdzenia okresowego. Ostatnie sprawdzenie tachografu w pojeździe marki Mercedes Benz nr rej [...] miało miejsce w dniu 10 lutego 2011 r. Zatem w dniu badania okresowego (12 czerwca 2013 r.) tachograf nie posiadał aktualnego sprawdzenia okresowego. Diagnosta J. B. oświadczył, iż podczas badania tachograf posiadał czytelną tabliczkę legalizacyjną z ważnym okresem legalizacji. W tych okolicznościach zdaniem organu odwoławczego nie sposób przyjąć racjonalnie, iż pojazd który podczas badania nie posiadał żadnych usterek i został bezwarunkowo dopuszczony do ruchu, w czasie kontroli mającej miejsce następnego dnia posiada takie usterki, które zmuszają inspekcję ruchu drogowego do zatrzymania jego dowodu rejestracyjnego.
Kontrolujący pojazd w dniu 13 czerwca 2013 r. inspektor jednoznacznie podał, iż są to usterki, które istniały dzień wcześniej czyli w dacie przeprowadzenia przez J. B. okresowego badania technicznego pojazdu.
W ocenie SKO zaświadczenie wydane przez J. B. o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] w którym stwierdził, iż badany pojazd spełnia wymagania techniczne wynikające z art. 66 Prawo o ruchu drogowym poświadcza nieprawdę co do sprawności badanego pojazdu.
Od tej decyzji J. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji Starosty.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:
1/ prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 84 ust. 3 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym poprzez nieprawidłowe uznanie, że diagnosta swoim postępowaniem wypełnił znamiona dokonania wpisu dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami i tym samym brak przyjęcia, że jego zachowanie powinno zostać ocenione jako przeprowadzenie badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania, co w konsekwencji powinno skutkować uznaniem, po analizie charakteru, skutków i rodzaju naruszenia przez diagnostę procedury badania technicznego opisanej w rozporządzeniach w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach, że wykrycie naruszenia prawa, którego się dopuścił nie powinno finalnie skutkować wydaniem decyzji o cofnięciu mu uprawnień zawodowych, a jedynie wszczęciem, a potem umorzeniem postępowania I instancji po wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu istniejącego w sprawie materiału dowodowego;
2/ procedury administracyjnej tj. art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 K.p.a. poprzez niewystarczające zebranie i rozważenie materiału dowodowego, niedokładne wyjaśnienie i określenie stanu faktycznego sprawy, nieuzasadnione wytłumaczenie zebranego materiału i powstałych na jego tle wątpliwości tylko i wyłącznie na niekorzyść diagnosty z naruszeniem zasady in dubio pro reo, co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego wydania decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnień diagnosty, a także błędne i niepełne uzasadnienie prawne i faktyczne decyzji.
W uzasadnieniu autor skargi wskazał, że organ powinien umorzyć postępowanie po wyjaśnieniu przebiegu sprawy, motywacji diagnosty i skutków zdarzenia, przyjmując kwalifikację czynu diagnosty jedynie jako naruszenie procedury badania. Decyzja administracyjna, która zapadła w sprawie wywołuje skutki bardzo surowe i właściwie w wielu przypadkach eliminuje dożywotnio diagnostę z możliwości wykonywania zawodu, ze względu na rozwój techniki samochodowej. W niniejszej sprawie badanie zostało przeprowadzone zgodnie z procedurą zawartą w poprzednio obowiązującym rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. Zarówno organ I jak i II instancji w uzasadnieniu swoich decyzji skoncentrował się na kwestii badania tachografu. W zakresie pozostałych zarzutów praktycznie nie dokonano pełnych rozważań prawnych jak i faktycznych. Organ I instancji wręcz ocenił, że nie można w tym zakresie stwierdzić, że usterki zauważone w dniu kontroli drogowej, występowały w dniu badania technicznego.
Organ odwoławczy zdaniem skarżącego nie dokonał żadnych rozważań prawnych w zakresie subsumcji tych usterek do konkretnych przepisów rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2012 r., które to w załączniku nr 1 określa szczegółowo przedmiot i zakres badania, jego metodę, określa szczegółowo usterki skutkujące uznaniem stanu technicznego za niezadowalający, a także kataloguje je szczegółowo, jako istotne, drobne lub stwarzające zagrożenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych uznaje się, że w przypadku naruszenia procedury badania możliwe jest miarkowanie konsekwencji i należy badać, jaki charakter i skutki ma ewentualne naruszenie przepisów przez diagnostę. Przyjęcie odmiennego punktu widzenia prowadzi do sytuacji absurdalnych, w których najmniejsze naruszenie procedury będzie prowadzić do cofnięcia uprawnień na 5 lat bez względu na to, czy działanie diagnosty wywołało jakikolwiek negatywny skutek lub wpłynęło na zagrożenie w ruchu drogowym.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując przy tym argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 4 września 2014 r. skarżący podtrzymał swoje zarzuty, a ponadto załączył kopię wyroku Sądu Rejonowego Wydział II Karny z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt [...].
Na rozprawie w dniu 21 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił dopuścić dowód z powołanego wyżej wyroku Sądu Rejonowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
| Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy |
|administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd |
|administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w |
|postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego |
|materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego |
|obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności decyzji administracyjnej. Oznacza to, że sąd administracyjny |
|nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z |
|naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U |
|z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako P.p.s.a.) uchyla go lub stwierdza jego nieważność. |
|Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona|
|decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały podjęte z naruszeniem prawa, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.|
|W myśl art. 84 ust 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku |
|przeprowadzonej kontroli zostanie stwierdzone: |
|1) przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania, |
|2) wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub |
|przepisami prawa. |
|Nadto w wypadku wydania przez diagnostę zaświadczenia albo dokonania wpisu w dowodzie rejestracyjnym niezgodnie ze stanem faktycznym ponosi|
|on odpowiedzialność za przestępstwo z art. 271 kodeksu karnego, gdyż nie ulega wątpliwości, że jest on osobą uprawnioną do wystawienia |
|dokumentu. Z tym, że ustawa nie uzależnia cofnięcia uprawnień od stwierdzenia przestępstwa poświadczenia nieprawdy w zaświadczeniu lub |
|dowodzie rejestracyjnym, a wymaga jedynie ustalenia, że diagnosta wydał zaświadczenie albo dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu |
|niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. Dlatego w wypadku wszczęcia postępowania karnego starosta nie musi oczekiwać na wydanie |
|prawomocnego wyroku w tej sprawie, a wystarczające jest, że w ramach prowadzonego w tej sprawie postępowania administracyjnego ustali ten |
|fakt. |
|W przedmiotowej sprawie istnieją rozbieżności w ustalonym stanie faktycznym przez organy administracyjne. Organ I instancji w uzasadnieniu |
|decyzji skoncentrował się na kwestii badania tachografu. W pozostałym zakresie ten organ ocenił, że nie można stwierdzić, że usterki |
|zauważone w dniu kontroli drogowej, występowały w dniu badania technicznego. Organ odwoławczy natomiast przypisał skarżącemu ponad błędne |
|badanie tachografu także błędne przeprowadzenie oględzin pojazdu odnośnie układu hamulcowego i układu kierowniczego. W tym zakresie organ |
|odwoławczy nie uzasadnił, dlaczego dał wiarę przeprowadzającemu kontrolę, a nie dał wiary przedsiębiorcy i diagnoście, którzy stwierdzili, |
|że pojazd był sprawny, a po kontroli żadnych nieszczelności w układzie hamulcowym jak i stuków w układzie kierowniczym mechanicy nie |
|stwierdzili. Szczególnie, że organ I instancji w uzasadnieniu decyzji podał, że nie można jednoznacznie stwierdzić, że usterki stwierdzone |
|w dniu kontroli drogowej występowały już w dniu badania technicznego. Jak wynika z dowodów zebranych w sprawie po dokonaniu sprawdzenia i |
|stwierdzeniu braku usterek przez mechaników przedsiębiorcy, pojazd został poddany kolejnemu badaniu technicznemu z wynikiem pozytywnym. |
|Stanowisko organu I instancji w tym zakresie potwierdziło postępowanie karne prowadzone w stosunku do skarżącego, w którym zarzucono mu |
|jedynie, że w dniu 12 czerwca 2013 roku w miejscowości T województwo [...], jako uprawniony diagnosta po przeprowadzeniu badań pojazdu marki |
|Mercedes Benz o nr rej. [...] dopuścił ten pojazd do ruchu nanosząc odpowiednią adnotację w dowodzie rejestracyjnym o nr [...], pomimo, że |
|rejestrator czasu pracy kierowcy (tachograf), utracił ważność w dniu 19 lutego 2013 roku, przez co poświadczył nieprawdę. Sąd Rejonowy w |
|wyroku z dnia 30 czerwca 2014 r. sygn. akt [...] uniewinnił J. B. od zarzucanego mu wyżej czynu z art. 271 kk. |
|Sąd ustalił, że zgromadzone dowody, w szczególności sprowadzające się do wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków, a także dowodów z |
|dokumentów, nie wykazałyby, że dopuścił się on zarzuconego mu czynu. J. B. istotnie dopuścił pojazd Mercedes do ruchu w sytuacji gdy |
|rejestrator czasu pracy kierowcy utracił ważność w dniu 10 lutego 20 13 roku. Jednak nie zrobił tego umyślnie. Nie był świadomy, iż |
|ostatnia legalizacja tachografu nastąpiła w dniu 10 lutego 2011 r. W trakcie dokonywania przeglądu pojazdu doszło do błędnego odczytania |
|daty z tabliczki, na skutek jej znacznego stopnia zniszczenia powodującego jej nieczytelność. Wersja o jednoznacznym odczycie z tabliczki |
|nie została potwierdzona przez żadnego ze świadków, a sam kontrolujący inspektor A. G. stwierdził, że do stanowczego odczytu doszło dopiero|
|po powiększeniu zdjęcia przedstawiającego kwestionowany napis. |
|Nastąpiło przeoczenie faktu, podczas czynności diagnostycznych, zwłaszcza iż przedmiotowe oględziny były jedynym możliwym wówczas |
|postępowaniem w celu ustalenia daty legalizacji. |
|W tych okolicznościach faktycznych ustalonych przez sąd karny, ustalenia organu odwoławczego odnośnie usterek technicznych pojazdu mercedes|
|nie zostały w sposób przekonywujący potwierdzone, a ustalenia odnośnie odczytu daty ważności tachografu było rzeczywiście błędne ze względu|
|na nieczytelność części zapisu. Zatem niewłaściwy odczyt był nieumyślny ewentualnie niedbały i w tym zakresie należy tą usterkę traktować |
|jako drobną albo stwarzającą zagrożenie. |
|Okoliczność ta może być jedynie przedmiotem ewentualnego rozpatrywania sprawy w kategorii uchybienia, o którym jest mowa w art. 84 ust. 3 |
|pkt 1 Prawa o ruchu drogowym. Sąd uznał, że organ administracji niezasadnie przyjął, iż ustalone powyżej naruszenia prawa przez diagnostę |
|wyczerpują treść art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, wobec czego doszło do naruszenia prawa materialnego przez organ, które|
|miało wpływ na wynik sprawy. |
|Mając na uwadze powyższe wskazania, przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien rozważyć, czy ustalone nieprawidłowości w postępowaniu |
|diagnosty wyczerpują, czy też nie hipotezę art. 84 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. |
|Zdaniem Sądu na gruncie art. 84 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, istnieje możliwość miarkowania przez organ konsekwencji |
|wynikających z naruszeń prawa przez diagnostę (czego nie przewiduje art. 84 ust. 3 pkt 2), co wynika z samej treści tego przepisu, iż |
|istnieje "określony zakres i sposób wykonania" badania technicznego pojazdu, który to sposób i zakres może być różny w zależności od |
|sytuacji i realiów konkretnej sprawy. Tym samym zadaniem organu administracyjnego jest w takiej sytuacji szczególnie wnikliwe zbadanie |
|zakresu ewentualnych nieprawidłowości w wykonywaniu przez danego diagnostę funkcji i rozważenie, czy ciężar popełnionego przez niego |
|uchybienia jest istotnie na tyle duży, że daje podstawę do wydania orzeczenia o cofnięciu uprawnień. |
|Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a w związku z art. 135 ustawy Prawo o |
|postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie o niewykonalności zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku oparte |
|zostało na podstawie art. 152 P.p.s.a. |