Uzasadnienie
W dniu 18 stycznia 2006r. skarżąca W. F. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 kwietnia 2004r. Nr [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła, iż nie odebrała wezwania do uiszczenia wpisu ponieważ przebywała poza miejscem zamieszkania. Jej mąż próbował odebrać przesyłkę, ale poczta odmówiła jej wydania tłumacząc, że skarżąca musi odebrać ją osobiście. Skarżąca stwierdziła, iż udała się na pocztę, ale przesyłka została już odesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie po upływie 7 dni. Skarżąca zwróciła się do Sądu o ponowne przesłanie jej wezwania do uiszczenia wpisu, ale jej pisma zostały potraktowane jako środki odwoławcze od kolejnych wydawanych przez Sąd postanowień. Skarżąca podkreśliła, iż działała samodzielnie, bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika i nie posiada wiedzy ja należy prawidłowo sformułować wniosek o przywrócenie terminu. Do wniosku skarżąca dołączyła dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2006r., sygn. akt III SA/Kr 643/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek W. F. na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek określonych w art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie wskazała także na żadne względy wyjątkowe, uzasadniające przywrócenie terminu po upływie roku od daty, w której czynność powinna być dokonana.
Po rozpatrzeniu zażalenia W. F. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 listopada 2009r., sygn. akt I OZ 1087/09 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2006r., sygn. akt III SA/Kr 643/04. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że zaskarżonym postanowieniem sąd I instancji odrzucił wniosek o przywrócenie terminu, podczas gdy z treści uzasadnienia wynika, iż rozpoznał wniosek skarżącej pod względem merytorycznym wskazując w konkluzji rozważań, że strona skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek określonych w art. 86 § 1 p.p.s.a. Mimo merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, co jednoznacznie wynika z treści uzasadnienia orzeczenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał jako podstawę rozstrzygnięcia art. 88 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż tego rodzaju rozstrzygnięcie, gdzie wskazując podstawy do odmowy przywrócenia terminu z art. 86 § 1 p.p.s.a. jednocześnie odrzuca się wniosek na podstawie art. 88 p.p.s.a., są niedopuszczalne i wewnętrznie sprzeczne.
Naczelny Sąd Administracyjny nakazał by Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ponownie rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu wszechstronnie zbadał podstawy wniosku W. F. biorąc jednocześnie pod uwagę sposób doręczenia skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skutki prawne nie zachowania terminu oraz podstawy prawne przywrócenia terminu reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a):
"Art.
85. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna."
"Art.
- 86. § 1. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu."
"Art.
- 87. § 1. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
§ 2. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu."
Zdaniem Sądu skarżąca w sposób przekonujący wykazała brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Należy bowiem zauważyć, że doręczenie skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu nastąpiło na podstawie art. 73 p.p.s.a., który w dniu doręczenia, tj. 10 sierpnia 2004r., brzmiał:
"Art.
73. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu."
Jednakże wyrokiem z dnia 28 lutego 2006r., sygn. akt P 13/05 Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż art. 73 p.p.s.a. w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
Należy zatem stwierdzić, że doręczenie skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu od skargi było wadliwe albowiem przesyłka została złożona w placówce pocztowej tylko na okres 7 dni. Skarżąca nie ponosi więc winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek o przywrócenie terminu za zasadny i w oparciu o treść powołanych wyżej przepisów oraz art. 86 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.