Uzasadnienie
Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Określając swój majątek uwidocznił, że należy do niej dom 9,5x10,5, nieruchomość rolna o powierzchni 1,03 ha, stodoła. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1350 zł.
Uzasadniając swoje starania podała, że jest osobą starszą. Z emerytury musi utrzymać dom, opłacić podatek 200 zł, prąd 140 zł, gaz 40 zł, wodę 50 zł, śmieci 70 zł, zabezpieczyć środki na zakup opału na zimę w wysokości 3500 zł za węgiel i 500 zł za drewno. Podała, że mieszkają z nią wnukowie. Z których jeden korzysta ze wszystkiego ale do niczego się nie dokłada. Drugi zaś spędza więcej czasu u dziewczyny, uczy się.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Przepis art. 245 ppsa przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2) natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym polega na zwolnieniu tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 §1 pkt. 1 ppsa) zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym ma miejsce we wszystkich tych przypadkach, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).
W realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Z oświadczenia tego wynika, że aktualnie podstawą jej utrzymania jest emerytura w wysokości 1350 zł. Z tego opłaca podatek 200 zł, prąd 140 zł, gaz 40 zł, wodę 50 zł, śmieci 70 zł. Musi też zabezpieczyć środki na zakup opału na zimę w wysokości 3500 zł za węgiel i 500 zł za drewno. Z zasad doświadczenia życiowego wynika więc, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji to gospodarstwo domowe po opłaceniu wykazanych wydatków wystarczają na opędzenie podstawnych potrzeb życiowych. Tym bardzie, że via facti na utrzymaniu ma dwóch wnuków. Okoliczność że do skarżącej należy wykazany majątek nie zmienia tego spojrzenia. Chociaż bowiem potencjalnie posiada on określną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak trudno byłoby oczekiwać od skarżącej jego zbycia lub obciążenia celem zdobycia środków na koszty postępowania albowiem rozporządzenia tego rodzaju domem gdzie zamieszkuje godziłby w podstawę jej egzystencji.
Co się zaś tyczy roli, to z zasad doświadczenia życiowego wynika, że osoba starsza powinna dysponować jakimś zabezpieczeniem nawet gdy Państwo deklaruje powszechny oraz bezpłatny dostęp do świadczeń zdrowotnych. Pozostaje bowiem cały szereg kosztów dodatkowych choćby na część leków nierefundowanych czy zaordynowanej diety. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na koszty sądowe i opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść tych kosztów.
Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.