Uzasadnienie
Decyzją z dnia 22 kwietnia 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Krakowie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. nr [...], którą nałożono na G. G. karę pieniężną w wysokości 36.000 zł za urządzanie gier na trzech automatach poza kasynem gry.
Pismem z dnia 11 maja 2015 r. G. G. wniósł skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej, w której zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że uzyskuje miesięczny dochód w wysokości ok. 2.000 zł netto. Na jego utrzymaniu pozostaje matka, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Skarżący posiada również zadłużenie z tytułu alimentów wobec swoich małoletnich dzieci w związku z czym prowadzone jest przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne. Skarżący dodał, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza przyniosła w 2014 r. stratę. Na potwierdzenie skarżący przedłożył zaświadczenie od uprawnionego komornika oraz druk PIT za 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.:
"Art.
- 61. § 1. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
(...) § 3. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (...)"
Sąd podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż: "Podstawową przesłanką wstrzymania zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu." Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 182/10, Lex Nr 1083021).
Zdaniem Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Skarżący uprawdopodobnił bowiem w dostateczny sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżoną decyzją nałożono bowiem na skarżącego karę pieniężną w wysokości 24.000 zł. Tymczasem skarżący osiąga dochód w wysokości 2000 zł netto, który jest niewystarczający na pokrycie tej kary. Z zaświadczenia komornika wynika natomiast, że skarżący jest zadłużony z tytułu alimentów na swoje małoletnie dzieci na kwotę 32.010,40 zł łącznie z odsetkami.
Ponadto z nadesłanego przez skarżącego PITu-36 wynika, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza przyniosła w 2014 r. stratę w wysokości 90.045,16 zł. Powyższe uzasadnia w ocenie Sądu udzielenie skarżącemu tymczasowej ochrony jego interesów faktycznych i prawnych.
Mając powyższe na względzie Sąd – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.