Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 11 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 651/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Bożenna Blitek przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi małoletniej G. S. – C. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego A. R. na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 29 stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zamknięcia sprawy o alimenty na podstawie Konwencji o dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych za granicą

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2014 r. Nr [...] Prezes Sądu Okręgowego, działając jako organ przesyłający w trybie konwencji o dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych od osób zamieszkałych za granicą podpisanej w Nowym Jorku 20 czerwca 1956 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 87), zarządził zamknięcie sprawy A. R., działającej imieniem małoletniej G. S. – C., o alimenty od A. C. Pismem z dnia 12 marca 2014 r. A. R. wniosła skargę na powyższe zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego.

Pismem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał A. R. do wykazania, że poprzedziła skargę wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zostało doręczone A. R. w dniu 28 kwietnia 2014 r., jednak nie udzieliła ona na nie odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.):

"Art.

52. § 1. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

§ 2. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

§ 3. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

§ 4. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania."

Przedmiotem skargi jest zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 29 stycznia 2014 r. Nr [...]. Zostało ono wydane w trybie konwencji o dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych od osób zamieszkałych za granicą podpisanej w Nowym Jorku 20 czerwca 1956 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 87). W uchwale z dnia 23 marca 1998 r., sygn. akt OPS 10/97 Naczelny Sad Administracyjny stwierdził, że sprawa o przekazanie przez polski organ przesyłający (sąd wojewódzki) organowi przyjmującemu innego państwa wniosku osoby uprawnionej, w którym domaga się ona od zobowiązanego dostarczenia utrzymania, na podstawie art. 3 i 4 Konwencji o dochodzeniu roszczeń alimentacyjnych za granicą, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 20 czerwca 1956 r. (Dz. U. 1961 nr 17 poz. 87), oświadczenia rządowego z dnia 7 stycznia 1961 r. w sprawie ratyfikacji przez Polskę tej Konwencji (Dz. U. nr 17 poz. 88), jest załatwiana w postępowaniu administracyjnym, do którego nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Z treści tej uchwały wynika również, że zaskarżone w niniejszej sprawie zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego jest innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (obecnie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarga na tego rodzaju akt lub czynność może być wniesiona do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.

W zaskarżonym zarządzeniu A. R. została pouczona, iż przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego, którą należy poprzedzić wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wniesionym w terminie 14 dni od dnia doręczenia zarządzenia. W aktach sprawy brak jest jednak dowodu by A. R. przed wniesieniem skargi wezwała Prezesa Sądu Okręgowego do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał A. R. o wykazanie, że poprzedziła skargę wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jednak A. R. nie odpowiedziała na to wezwanie.

Należy zatem uznać, iż A. R. nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, a tym samym nie zachowała trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne, uznając za "inną przyczynę", o której mowa w tym przepisie, wniesienie skargi bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.