Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił tylko siebie.
Określając swój majątek wykazał dom o pow. 45 m2 i wartości 40 tyś. zł oraz nieruchomość rolną o pow. 0,73 ha. Wyjaśnił, że nie prowadzi produkcji rolnej i nie posiada zwierząt hodowlanych. Zadeklarował brak zasobów i przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody oszacował na 604 zł zasiłku z GOPS.
Uzasadniając swoje starania powołali się na swój wiek, stan zdrowia i niskie dochody. Podniósł, że nie jest zdolny do pracy zarobkowej zaś wykazane dochody nie wystarczają mu na lekarstwa i podstawowe potrzeby dnia codziennego.
Wymieniając zobowiązania i stałe miesięczne wydatki podali, że leki to koszt 150 zł, media 180 zł, środki czystości 100 zł. Z zasiłku pozostaje mu 174 zł na dojazdy do lekarzy, rehabilitacje, żywność i nieplanowane wydatki.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 §2 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący złożył wymagane oświadczenie. Jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący przedstawionym przez siebie zestawieniem zobowiązań i stałych wydatków wykazał, że cały jego dochód pochłaniają bieżące wydatki. Okoliczność, że należy do niego wykazany dom i nieruchomość rolna nie zmieniają tego spojrzenia. Trudno bowiem wymagać od osoby starszej obciążenia bądź sprzedaży domu który zaspakaja jej potrzeby bytowe. Podobnie rzecz się przedstawia z wykazaną nieruchomością rolną. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że osoby starsze i schorowane powinny dysponować jakimś zabezpieczeniem nawet gdy Państwo deklaruje powszechny oraz bezpłatny dostęp do świadczeń zdrowotnych. Pozostaje bowiem cały szereg procedur nierefundowanych.
Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.