Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem i dwiema córkami.
Określając swój majątek uwidoczniła, że w jego skład wchodzi nieruchomość rolna o powierzchni 1 hektara ze stodołą. Zadeklarował brak zasobów i przedmiotów wartościowych.
Swoje dochody określił na [...] zł plus premia w ramach umowy na okres próbny zaznaczając, że po odliczeniu zajęć komorniczych zastanie najniższa krajowa tj. [...] zł.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że pracę rozpoczął po 8 latach na okres próbny. Nie ma żadnych zgromadzonych pieniędzy. Powiada, że był na utrzymaniu MOPS, przebywał w noclegowni dla bezdomnych mężczyzn. Zaznaczył, iż zadłużenie alimentacyjne wynikłe wskutek przebywania w zakładzie karnym sięga [...] tys. zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. ustanowienie adwokata (art. 245 §3) o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 §1 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości płatniczych strony. Drobne nieścisłości należy położyć na karb nieporadności strony. Skarżący należy do osób niezamożnych, gdyż tak należy postrzegać osobę z wykazanym dochodem i długiem alimentacyjnym, pozostającą wcześniej na utrzymaniu MOPS. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie pozostają skarżącemu do dyspozycji z wynagrodzenia wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb życia codziennego. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazana nieruchomość rolna nie zmienia tego spojrzenia. Trudno bowiem wymagać od skarżącego zbycia lub obciążenia tego składnika majątkowego celem zdobycia środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru. Poza tym okolicznością wielce dyskusyjną jest, czy a jeśli tak to na ile skarżący może być wiarygodny kredytowo dla instytucji finansowych.
Skoro zaś skarżący nie ma w zasadzie majątku zdatnego do spieniężenia i dysponuje dochodem, który zabezpiecza podstawowe potrzeby, to przewidując nawet minimalny koszt opłat za czynności adwokatów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi można stwierdzić, że skarżącego nie będzie stać na wynajęcie kwalifikowanego pełnomocnika bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Chociaż bowiem obiektywnie są to kwoty niewielkie, to jednak relatywnie przekraczają obecne możliwości płatnicze strony. Z tego względu udzielono skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając dla niego adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.