Uzasadnienie
Decyzją z dnia 30 marca 2015 r. nr [...] Prezydent Miasta przyznał Z. Ś. bezzwrotny zasiłek celowy w kwocie 200 zł jednorazowo z przeznaczeniem na dofinansowanie zakupu odzieży i obuwia. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja ta została doręczona Z. Ś. w dniu 8 kwietnia 2015 r. – zgodnie z wpisem daty doręczenia na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma (k. 20 akt adm.).
W dniu 27 kwietnia 2015 r. Z. Ś. złożył osobiście w Samorządowym Kolegium Odwoławczym pismo oznaczone przez ten organ nr [...], w którym wyraził swoje niezadowolenie z pracy MOPS i oznaczył m.in. sygn. akt [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało powyższe pismo Z. Ś. jako odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. nr [...] i decyzją z dnia 13 maja 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy wyżej wymienioną decyzję organu I instancji.
Z. Ś. wniósł skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 maja 2015 r. nr [...], a w odpowiedzi na tę skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Na wstępie należy zauważyć, że po pierwsze: decyzja organu I instancji z dnia [...] 2015 r. nr [...] zawierała prawidłowe pouczenie. Po drugie: niewątpliwym jest, że pomimo niezbyt wyraźnie stwierdzonej daty doręczenia skarżącemu tej decyzji, najpóźniejszą datą doręczenia jej skarżącemu, jaką należy przyjąć w tej sytuacji jest dzień 8 kwietnia 2015 r. – zgodnie z wpisem daty doręczenia na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma (k. 20 akt adm.).
Wynika z powyższego, że z dniem 22 kwietnia 2015 r. upłynął skarżącemu termin do wniesienia odwołania. Pismo uznane przez organ II instancji jako odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. nr [...] zostało złożone "osobiście" w Samorządowym Kolegium Odwoławczym dopiero 27 kwietnia 2015 r., a więc po upływie terminu przewidzianego do jego wniesienia. W tej sytuacji – zdaniem Sądu - już bez doniosłości prawnej jest okoliczność, że pismo złożone zostało w niewłaściwym organie.
Sąd zwraca uwagę na to, że przepisy art. 129 § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) – Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.) i art. 134 zdanie pierwsze k.p.a. stanowią:
"Art. 129. (...) § 2. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, (...)."
"Art. 134. Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania."
Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie dostrzegło uchybienia przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania i wbrew temu uchybieniu rozpatrzyło pismo uznane za odwołanie wydając decyzję z dnia 13 maja 2015 r. nr [...].
W oparciu o dokonane ustalenia Sąd uznał, że wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia 13 maja 2015 r. nr [...] nastąpiło w warunkach art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., a zatem na mocy art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł – jak w wyroku.