Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] znak [...] Burmistrz, po rozpatrzeniu wniosku Starosty z dnia [...] o wyrażenie opinii w sprawie udzielenia Firmie A Sp. z o.o. z siedzibą D. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i odzysku odpadów w miejscowości M. – B. w procesie odzysku określonym w załączniku nr 5 ustawy o odpadach jako proces odzysku R-3 – kompostowanie – zaopiniował negatywnie wniosek A Sp. z o. o we wskazanym wyżej przedmiocie. Jako podstawą prawną wskazano art. 106 i 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 26 ust. 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628 ze zm.).
Postanowienie zostało doręczone A Sp. z o. o przesyłką pocztową nr [...]. Odbiór przesyłki potwierdziła osoba określająca się jako kierownik w Spółce D. F., przy czym za datę odbioru wpisano 14.05.2007r.
W miejscu datownika placówki oddawczej widnieje pieczątka placówki pocztowej w D. z datą 15.05.2007r.
W dniu 22.05.2007r. skarżąca Spółka nadała na Poczcie Polskiej zażalenie na w/w postanowienie (data wynika z datownika na kopercie). Wskazała na wstępie, że zaskarża postanowienie Burmistrza z dnia [...], znak [...], doręczone jej dnia 15.05.2007r. W dalszej części pisma zawarła zarzuty naruszenia przez organ art. 7, 75, 77 kpa oraz art. 26, 27 i 28 ustawy o odpadach poprzez niewłaściwe ich zastosowanie względnie błędną wykładnią skutkujące uznaniem, że zachodzą przesłanki do negatywnego zaopiniowania wniosku skarżącego.
Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze znak [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez A Sp. z o.o. (na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 i 141 § 2 kpa), stwierdzając, że z zestawienia dat widniejących na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przez skarżącą postanowienia Burmistrza z dnia [...] oraz na kopercie zawierającej zażalenie na to postanowienie wynika, że Spółka A Sp. z o.o. spóźniła się o jeden dzień z wniesieniem środka zaskarżenia. Wniosła bowiem zażalenie w ósmym dniu, licząc od dnia doręczenia jej postanowienia.
Zaskarżając powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Spółka A Sp. z o.o. wskazała, że błędny jest pogląd organu I instancji, o tym, że spóźniła się z wniesieniem zażalenia, na dowód czego przedłożyła pismo Spółki z dnia 08.06.2007r. skierowane do Naczelnika Urzędu Pocztowego w D., na którym widnieje adnotacja Naczelnika, że przesyłkę pocztową nr [...] (zawierającą postanowienie Burmistrza z [...]) doręczono adresatowi w dniu 15.05.2007r., a zatem nadając zażalenie 22.05.2007r. Spółka zachowała ustawowy termin do jego wniesienia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, zaznaczając, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia Burmistrza z [...] przez skarżącą wynika wyraźnie, że odbiór nastąpił w dniu 14.05.2007r., z czego wynika z kolei, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy wskazanej jako pierwsza Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tak określonej kognicji Sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Kierując się powyższymi kryteriami należy wskazać, że skarga A Sp. z o.o. zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.
Doręczenia pism w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a zwłaszcza w aspekcie art. 46 ("odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia") należą do czynności materialno – technicznych rodzących określone skutki prawem przewidziane. Doręczenia, o których mowa w art. 46 kpa oparte są na domniemaniu, że pismo organu administracji publicznej dotarło do rąk adresata i że w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo w terminie odnotowanym na odpowiednich dokumentach urzędowych przez adresata i doręczającego.
Należy podnieść, że organ administracji państwowej nie ma obowiązku badania w każdym przypadku z urzędu czy poświadczona urzędowo relacja organu doręczającego względem odbiorcy przesyłki odpowiada prawdzie, niemniej jednak obowiązek taki istnieje w każdym przypadku gdy zaistnieją wątpliwości co do daty faktycznej daty doręczenia pisma stronie. Należy wówczas przeprowadzić wszelkie dowody umożliwiające ustalenie tej daty w sposób pewny, mając na uwadze treść art. 76 § 3 kpa (por. wyrok NSA z 13.10.1999r. I SA 431/99, wyrok NSA z 13.11.1996r. I SA/Lu 98/96, wyrok WSA w Warszawie z 30.08.2006r. IV SA/Wa 2288/05).
W niniejszej sprawie wątpliwości w zakresie faktycznej daty doręczenia postanowienia Burmistrza z dnia [...] zaistniały. Wynikają z porównania początkowej treści zażalenia Spółki A Sp. z o.o. (gdzie skarżąca pisze: "działając na podstawie art. 141 § 1 i 2 kpa zaskarżam postanowienie Burmistrza z dnia [...], znak [...], doręczone dnia 15.05.2007r....(...)", oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru tego pisma przez skarżącą, gdzie w miejscu przeznaczonym na datę odbioru widnieje data 14.05.2007r. Mając te dane organ II instancji czyli Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało obowiązek w ramach postępowania wstępnego zbadać czy zażalenie zostało wniesione w terminie poprzez przeprowadzenie czynności wyjaśniających, polegających choćby na skierowaniu wniosku do Urzędu Pocztowego w D. o dostarczenie wykazu doręczeń listów poleconych w dniach 14 - 15.05.2007r.
Wobec powyższego zaniechania organu II instancji, pozwala stwierdzić, że organ nie wyjaśnił w sposób rzetelny i dokładny stanu faktycznego sprawy, uchybiając w tym względzie przepisom postępowania, a w szczególności art. 7 i 77 § 1 kpa. Należy uznać, że zachodzi przesłanka do uchylenia postanowienia organu II instancji określona w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ze względu na wskazane wyżej naruszenie. Wpływ tego naruszenia na wynik sprawy jest o tyle istotny, iż zamknął drogę do merytorycznego rozpoznania zażalenia A Sp. z o.o.
Rozpoznając po raz drugi sprawę organ II instancji winien w ramach postępowania wstępnego, mającego na celu rozpoznanie zażalenia A Sp. z o.o. dokonać czynności procesowych wyjaśniających, które doprowadzą do usunięcia wątpliwości na temat daty doręczenia A Sp. z o.o. postanowienia Burmistrza z dnia [...].