Uzasadnienie
Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności postanowieniem z dnia 31 października 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 37 § 6, w związku z art. 37 § 1 ust. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz.U. z 2017 r., poz.1257, zwanej dalej w skrócie K.p.a.) oraz art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 2046 ze zm.), uznał ponaglenie T. K. (dalej skarżący) na przewlekłe prowadzenie postępowania za nieuzasadnione. Postanawianie zawierało pouczenie o przysługującej skarżącemu skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Skarżący, pismem z dnia 20 grudnia 2017 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. postanowienie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sąd rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej w skrócie - P.p.s.a.). Zgodnie z tym artykułem Sąd odrzuca skargę: jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1); wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2); gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3); jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (pkt 4); jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (pkt 5); jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego (pkt 5a); jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6).
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W myśl zaś art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, tylko gdy kodeks tak stanowi.
W niniejszym przypadku przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wydane w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia. Podstawą prawną tego orzeczenia jest art. 37 § 6 w związku z art. 37 § 1 ust. 2 K.p.a.
Wyjaśnić zatem należy, że na postanowienie organu rozpatrującego ponaglenie środek zaskarżenia w postaci zażalenia nie przysługuje. Żaden bowiem przepis procedury administracyjnej nie przewiduje takiej możliwości. W konsekwencją więc na powyższe postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do wskazanego wyżej art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. skarga do sądu przysługuje wyłącznie na te postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają istotę sprawy. Kwestionowane w skardze postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności ma charakter wpadkowy (incydentalny). Nie kończy ono zatem postępowania w sprawie, ani też nie rozstrzyga istoty tej sprawy.
Nadto na marginesie wskazać trzeba, że błędne pouczenie organu o możliwości złożenia skargi do sądu, zawarte w zaskarżonym postanowieniu nie ma żadnego znaczenia, gdyż uprawnienie do wniesienia skargi określają przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie pouczenie organu.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.