Uzasadnienie
Wojewoda postanowieniem z dnia 30 marca 2005 r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 i w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 kpa oraz w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 z późn. zm.) po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez W. B. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] odmawiającego zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego W. B. z lokalu przy ul. [...] w K. -utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że organ l instancji odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego powołując się na art. 98 § 1 kpa i stwierdzając, że z wnioskiem o zawieszenie postępowania może wystąpić jedynie strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte. Organ pierwszoinstancyjny nie znalazł również podstaw do zawieszenia postępowania w oparciu o przepis art. 97 § 1 kpa.
W zażaleniu skarżący podniósł, że postępowanie winno zostać zawieszone do czasu rozstrzygnięcia toczącej się sprawy o separację.
Rozpatrując zażalenie organ odwoławczy nie podzielił stanowiska przedstawionego w złożonym zażaleniu i stwierdził, że przepis art. 97 § 1 pkt 4 kpa zobowiązuje organ administracyjny do zawieszenia postępowania między innymi w sytuacji, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego, rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy prowadzonej o wymeldowanie osoby nie ma związku, w ocenie organu, z toczącą się przed Sądem Okręgowym sprawą o separację, albowiem orzeczenie w tej sprawie nie rozstrzygnie kwestii opuszczenia przez W. B. przedmiotowego lokalu. W związku z tym zawieszenie postępowania z tej przyczyny byłoby bezzasadne.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł W. B. W skardze, nie podnosząc zarzutu naruszenia prawa, domagał się wydania przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu postępowania w sprawie jego wymeldowania do czasu rozpoznania skargi na postanowienie o odmowie zawieszenia, gdyż niezgodnie z prawem mimo biegnącego terminu do wniesienia skargi na postanowienie, Prezydent Miasta prowadzi dalej postępowanie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonego postanowienia.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Skarżący złożył do organu l instancji wniosek o zawieszenie postępowania na mocy art. 97 § 1 pkt 4 kpa do czasu zakończenia toczącego się przed Sądem Okręgowym postępowania w sprawie separacji.
Stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne.
W sprawie o wymeldowanie organ obowiązany jest badać czy osoba mająca zostać wymeldowana faktycznie nie mieszka w lokalu oraz czy opuszczenie przez nią lokalu miało charakter dobrowolny.
Niewątpliwie, jak trafnie stwierdziły to organy, sprawa o orzeczenie separacji między skarżącym i jego żoną, nie mogła mieć wpływu na wynik sprawy dotyczącej wymeldowania.
Ponieść należy, że przy interpretacji art. 97 § 1 pkt 4 kpa nie można stosować wykładni rozszerzającej, gdyż zawieszenie postępowania jest instytucją tamującą bieg postępowania i opóźniającą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, dlatego winno mieć zastosowanie tylko w przypadkach określonych przez ustawodawcę.
Skarga zatem, jako nieuzasadniona musiała ulec oddaleniu na mocy art. 151 ppsa.