Uzasadnienie
Decyzją z dnia 31 października 2013 r. nr FE-IV.3160.9.3.2013 Zarząd Województwa Małopolskiego utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 12 września 2013 r. nr FE-IV.3160.9.2.2013, którą zobowiązano Gminę Trzyciąż do zwrotu dotacji rozwojowej w kwocie 35.738,05 zł wykorzystanej z naruszeniem procedur wraz z odsetkami, udzielonej umową nr MRPO.06.02.01-12-206/08-00-IXA/61/FE/09 o dofinansowanie projektu pod nazwą "Odnowa centrum Trzyciąża" z dnia 24 lutego 2009 r.
W skardze na powyższą decyzję Gmina Trzyciąż zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie decyzji Zarząd Województwa Małopolskiego z dnia 31 października 2013 r. spowoduje konieczność wyasygnowania z budżetu Gminy środków w nim nieujętych, co w konsekwencji doprowadzi do rezygnacji z realizacji zadań zaplanowanych, jak np. odśnieżanie, zakup opału.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2012 r., póz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Przechodząc do rozstrzygnięcia kwestii wstrzymania wykonania decyzji o zwrocie dotacji rozwojowej, zasadnicze znaczenia ma ocena, czy może powstać 2
Sygn. akt III SA/Kr 7/14 znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem tej decyzji, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi może dojść do jej ewentualnego wzruszenia.
Na wnioskodawcy spoczywa przy tym obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu administracyjnego popartego materiałem dowodowym, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
Dokonując oceny złożonego wniosku w okolicznościach przedmiotowej sprawy, Sąd stwierdził, że strona skarżąca, nie uzasadniła wniosku, zawartego w skardze, o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można zatem uznać za wystarczające do przyjęcia faktu uprawdopodobnienia tego niebezpieczeństwa ogólnego wskazania przez stronę skarżącą na potencjalne trudności finansowe wiążące się z wykonaniem zaskarżonej decyzji.
Strona powinna w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w tym przepisie.
Na aprobatę zasługuje teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt l FZ 219/11, że: "W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ppsa oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę." Dlatego nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie.
Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowego wniosku Gminy Trzyciąż, należy podkreślić, że to wnioskodawca powinien przedstawić dane, na podstawie których Sąd byłby w stanie ocenić, czy sytuacja strony skarżącej rzeczywiście jest tego rodzaju, że Gmina nie może zwrócić kwoty przyznanej dotacji rozwojowej bez wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności winna była strona skarżąca wskazać, jaki jest stopień realizacji budżetu na 2013 r., wysokość ewentualnych rezerw, itp.
W ocenie Sądu, strona skarżąca jedynie w sposób ogólny powołała się na swoją sytuację budżetową, co nie pozwala ocenić, czy zachodzi postawa do wstrzymania wykonania zaskarżonej w postaci wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody. Obowiązek uiszczenia kwoty pieniężnej, tak jak w niniejszej sprawie, jest co do zasady odwracalny, a więc nie można przyjąć, że wykonanie decyzji nakazującej uiszczenie kwoty pieniężnej spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Skoro więc strona skarżąca, na której spoczywał ciężar wykazania przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie wywiązała się z obowiązku przedstawienia w swoim wniosku wszystkich istotnych okoliczności, Sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., póz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.