Uzasadnienie
Decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 16 lipca 2019 r. znak: [...] nałożono na A [...] sp. z o.o. sp. k. w K karę pieniężną w wysokości 12.000 zł.
Skargę na powyższą decyzję złożyły A sp. z o.o. w K oraz A [...] sp. z o.o. sp. k. w K. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 stycznia 2020 r. wezwano A sp. z o.o. w K m.in. do określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w terminie 7 dni od dnia doręczania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Pomimo odebrania ww. wezwania w dniu 3 lutego 2020 r., spółka w piśmie procesowym z dnia 10 lutego 2020 r. nie wskazała naruszenia prawa bądź interesu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie zaś z art. 50 § 1 i 2 tej regulacji, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Przedmiotem skargi jest w niniejszej sprawie decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 16 lipca 2019 r. nakładająca na A [...] sp. z o.o. sp. k. w K karę pieniężną w wysokości 12.000 zł. Uprawnionym do wniesienia skargi była niewątpliwie zatem A [...] sp. z o.o. sp. k. w K, a nie A sp. z o.o. w K. Tym samym skoro A sp. z o.o. w K nie była adresatem zaskarżonej decyzji ani nie była stroną postępowania administracyjnego zakończonego tą decyzją, nie wskazała nadto pomimo wezwania, naruszenia prawa bądź interesu prawnego, to należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, a w rezultacie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.