Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2011 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata (k. 78), którego, Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas M. K. (k. 89). Wyznaczona adwokat sporządziła i wniosła skargę kasacyjną (k. 92-100) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 16.11.2011 r. (k. 52).
W dniu 28 stycznia 2014 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo adwokat zatytułowane "Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej" w którym rzeczona domaga się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu według norm przepisanych. Stosownie do wymogów §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu adwokat oświadczyła, że opłaty te nie zostały uiszczone w całości. Jednocześnie adwokat zaznaczyła, że pełnomocnik skarżącego osobiście uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 4 grudnia 2013 r.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy przyjąć, że zostało ono złożone przez adwokat.
Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis § 18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje adwokatowi, który nie prowadził sprawy w I instancji opłata w wysokości 240 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. a). Kwota ta odpowiada bowiem 100% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega jednak powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.