Uzasadnienie
Powołując się na art.118 ust.2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. r.2003, nr 15, poz.148 ze zm.) i art.23 ust.2 ustawy z dnia 23 kwietnia 2003 r. Przepisy wprowadzające ustawę o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U.nr 96, poz.874) Rada Powiatu [...] w dniu [...] 2004 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie wspierania i powierzenia zadań publicznych organizacjom pozarządowym prowadzącym działalność pożytku publicznego oraz innym podmiotom nie zaliczonym do sektora finansów publicznych. W § 1 tej uchwały ustalono, że wspieranie oraz powierzanie zadań publicznych może następować wyłącznie organizacjom i podmiotom nie działającym w celu osiągnięcia zysku.
Zaskarżoną uchwałą Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] 2004 r., nr [...] stwierdziło nieważności powyższej uchwały Rady Powiatu [...]. Jako podstawę prawna swej uchwały, Kolegium powołało art.79 ust.1 ustawy o samorządzie powiatowym oraz art.11 ust.1 pkt 4 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych. Kolegium zarzuciło Radzie, że nie zastrzegło w swej uchwale, iż jest to wyłącznie uregulowanie zlecania zadań innych niż określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Przeciwnie, z treści tej uchwały należy wnioskować, że uregulowany został tryb postępowania o udzielenie dotacji organizacjom pozarządowym i innym podmiotom prowadzącym działalność pożytku publicznego. Przedmiotem uchwały jest więc również zlecanie zadań objętych art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, a takie uregulowanie w prawie miejscowym nie znajduje podstawy w prawie przedmiotowym.
W skardze wniesionej do sądu administracyjnego, Powiat [...] wniósł o uchylenie rozstrzygnięcia nadzorczego. W żadnym postanowieniu uchwały nie ma zapisu, że uchwała dotyczy zadań, o których mowa w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Jest to oczywiste, skoro ustawa ta reguluje wszelkie zagadnienia związane z udzielaniem dotacji na wymienione w niej zadania. Zakwestionowana przez RIO uchwała dotyczy zadań innych, niż uregulowane w powołanej ustawie. W ten sposób Rada Powiatu prawidłowo wykonała swój obowiązek określony w art.118 ustawy o finansach publicznych.
Regionalna Izba Obrachunkowa byłaby legitymowana do zakwestionowania uchwały dopiero wówczas, gdyby na podstawie tej uchwały przyznawana była pomoc, jaka nie może być objęta procedurą ukształtowana w prawie miejscowym.
Nie można kwestionować legalności uchwały tylko z tego powodu, że nie powtarza ona tekstu ustawy. Dlatego nieprawidłowo postąpiła Regionalna Izba Obrachunkowa kwestionując uchwałę tylko z tego powodu, że nie powtarza przepisów ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.
Odpowiadając na skargę, Regionalna Izba Obrachunkowa zaakcentowała ograniczone kompetencje, jakimi dysponowała Rada Powiatu podejmując zakwestionowaną uchwałę. Zasadą jest zlecanie zadań na zasadach określonych w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Dlatego uchwała powinna była być wyraźnie zawężona do zadań nie objętych powołana ustawą. W szczególności Rada Powiatu nie miała kompetencji do regulowania wspierania i powierzenia zadań publicznych organizacjom pozarządowym prowadzącym działalność pożytku publicznego oraz innym podmiotom nie zaliczonym do sektora finansów publicznych, albowiem jest to materia ustawowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Niesporny w niniejszej sprawie jest zakres kompetencji Rady Powiatu [...]. Powiat nie twierdzi, że Rada mogła regulować udzielanie wszelkiej pomocy finansowej organizacjom pożytku społecznego. Jednak treść zakwestionowanej uchwały Rady Powiatu może być (zdaniem skarżącego Powiatu) prawidłowo ustalona wyłącznie przy uwzględnieniu treści podstawy prawnej tej uchwały. Rację ma Regionalna Izba Obrachunkowa twierdząc, że Rada nie mogła regulować udzielania wszelkiej pomocy. Zakaz ten nie został jednak (zdaniem Powiatu) naruszony, o czym można się przekonać czytając łącznie uchwałę i art.118 ustawy o finansach publicznych.
Powyższa argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. Zadaniem Regionalnej Izby Obrachunkowej było skontrolowanie treści uchwały w tej postaci, w jakiej została uchwalona. Dlatego zakres przedmiotowy uchwały określony w tytule "wspieranie i powierzanie zadań publicznych" może być odczytany wyłącznie zgodnie z brzmieniem tytułu czyli jako "wspieranie i powierzanie wszelkich, a nie tylko – wybranych, zadań publicznych".
Ma rację Skarżący Powiat, że nie można kwestionować legalności uchwały tylko z tego powodu, że nie powtarza ona tekstu ustawy. Jednak wadliwość uchwały zakwestionowanej przez Regionalną Izbę Obrachunkową nie polega na braku w niej cytatów z ustawy, lecz na używaniu pojęć o szerszym zakresie przedmiotowym, aniżeli dozwolony na gruncie art.118 ustawy o finansach publicznych oraz na braku wyraźnego ograniczenia zakresu przedmiotowego tej uchwały.
Nie ma racji Skarżący gdy twierdzi, że Regionalna Izba Obrachunkowa byłaby legitymowana do zakwestionowania uchwały dopiero wówczas, gdyby na jej podstawie przyznawana była pomoc, jaka nie może być objęta procedurą lokalną. Jest to twierdzenie nie mające żadnego oparcia w prawie. Nadzór administracyjny, podobnie jak i kontrola sądowa, nie ocenia aktu prawa miejscowego na podstawie sposobu jego stosowania, lecz już na podstawie treści aktu. Akt normatywny może być prawidłowy lub wadliwy niezależnie od tego, jak jest stosowany. I odwrotnie, z wadliwego stosowania przepisów nie można wyprowadzać wniosku o wadliwości przepisów o czym świadczy również niniejsza sprawa, tj. na podstawie wadliwości uchwały Rady Powiatu [...] (konkretyzującej ustawę o finansach publicznych) nie można przecież wyciągać definitywnych wniosków na temat prawidłowości art.118 ustawy o finansach publicznych.
Sąd uznał, że Regionalna Izba Obrachunkowa prawidłowo zarzuciła i wykazała naruszenie przez Radę Powiatu art.118 ustawy o finansach publicznych i art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 2003 r. Przepisy wprowadzające ustawę o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Mając to na uwadze należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270).