Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidoczniła w rubryce 6 córkę i wnuczkę wyjaśniając jednocześnie, że choć mieszkają w domu rodzinnym to jednak córka z wnuczką prowadzą oddzielne gospodarstwo domowe.
Określając swój majątek podała, że w jego skład wchodzi dom 10x10 metrów oraz udział wynoszący 1/3 części w nieruchomości rolnej o powierzchni 0,87 ha fizycznych co stanowi 0,7250 ha. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody oszacowała na kwotę 691 zł renty rodzinnej po mężu.
Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że jest osobą nieuleczalnie chorą, po kolejnym zabiegu na sercu oraz z innymi schorzeniami. Ma niską rentę, brakuje jej na lekarstwa i leczenie. W konsekwencji nie stać jej na profesjonalnego pełnomocnika. Córka jest od grudnia ubiegłego roku bez pracy a wnuczka uczy się w klasie maturlanej.
Do wniosku dołączyła druk decyzji o waloryzacji renty, który potwierdza deklarowaną wysokość renty skarżącej, kopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego, która potwierdza sygnalizowany przez skarżącą stan zdrowia a także konieczność przyjmowania szeregu lekarstw oraz zaświadczenie, że obecnie nie otrzymuje dodatku mieszkaniowego.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy albo w zakresie całkowitym o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, majątek, wysokość i źródło dochodów. Oświadczenie to wraz z okazanymi kopiami i dokumentami źródłowymi jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości płatniczych strony bez konieczności dokonywania dalszych wezwań. Obrazuje, że te nie rysują się specjalnie. Z zasad doświadczenia życiowego wynika bowiem, że przy obecnym poziomie cen oraz usług renta którą skarżąca otrzymuje wystarcza z trudem na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Na pomoc bezrobotnej córki i uczącej się wnuczki nie może liczyć. Sprzedaży bądź obciążenia domu gdzie zamieszkuje albo wykazanego udziału w nieruchomości trudno od skarżącej wymagać albowiem rozporządzenia tego rodzaju godziłby w podstawy egzystencji skarżącej. Poza tym trzeba pamiętać, że osoba borykająca się z problemami zdrowotnymi powinna dysponować pewnym zabezpieczeniem nawet gdy Państwo deklaruje powszechny oraz bezpłatny dostęp do świadczeń zdrowotnych. Pozostaje bowiem cały szereg kosztów dodatkowych choćby na część leków nierefundowanych czy zaordynowanej diety.
Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącej wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kierując się wyłącznie przesłankami ekonomicznymi (tj. badano czy stronę stać na poniesienie określonego wydatku) nie zaś charakterem sprawy. Jedynym kryterium, od którego przepis art. 246 ppsa uzależnia przyznanie prawa pomocy jest bowiem brak możliwości poniesienia przez stronę jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.