Uzasadnienie
M. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 listopada 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2014 r. nr [...] nakładającą na M. P. – prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowo-Usługowa P. M. - karę pieniężną w wysokości 500 zł.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa zawierająca odpis powyższego zarządzenia, po bezskutecznej próbie doręczenia, została pozostawiona w placówce pocztowej, o czym dwukrotnie umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Pierwsze awizo miało miejsce w dniu 5 lutego 2015 r., a kolejne w dniu 13 lutego 2015 r. Skarżąca nie odebrała przesyłki, wobec czego przesyłka została zwrócona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
W sprawie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został wysłany do skarżącej na wskazany w skardze adres.
Zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.). W myśl art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Doręczenie uregulowane we wskazanym przepisie może mieć miejsce w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy lub zastępczy. Jest skuteczne w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, opierając się na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma do odbioru.
Taka sytuacja w sprawie zaistniała. Skarżąca został skutecznie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, mimo tego, że nie podjęła przesyłki doręczanej przez pocztę, ponieważ została zawiadomiona dwukrotnie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, po raz pierwszy w dniu 5 lutego 2015 r. Skutek doręczenia nastąpił z upływem 19 lutego 2015 r., a termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie z dniem 26 lutego 2015 r.
W konsekwencji powyższego na podstawie wskazanych przepisów Sąd odrzucił skargę.