Uzasadnienie
Skarżący w złożonym dnia 31 maja 2013 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się przyznania mu adwokata z urzędu celem sporządzenia kasacji od wyroku tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2013 r..
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną i majątkową uwidocznił brak osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, brak jakichkolwiek nieruchomości, brak zasobów pieniężnych, brak przedmiotów wartościowych
Swoje miesięczne dochody skarżący oszacował na kwotę 522 zł zasiłku stałego.
Uzasadniając swoje starania podał, że jest osobą samotną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Twierdzi, że utrzymuje się ze wsparcia organizacji pozarządowych, świadczenia w formie zasiłku stałego w kwocie 522 zł i obiadów otrzymywanych z MOPS. Powiada, że jest eksmitowany z mieszkania. Mieszka na dziko u znajomych- jest osobą bezdomną. Nie pracuje. Posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o niepełnosprawności.
W oparciu o wcześniejsze oświadczenia skarżącego składane w niniejszej sprawie a także wyjaśnienia jakich udzielił przy sprawie zapisanej do sygn. akt. III SA/Kr 1512/11 okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że skarżący od przeszło trzech lat nie płacił żadnych należności związanych z utrzymaniem mieszkania. Nie posiada żadnego majątku ruchomego czy nieruchomego ani rachunku bankowego. Nie posiada telefonu. Nie składał żadnych zeznań podatkowych bo nie miał żadnych dochodów. Korzysta ze stołówki Caritas. Korzysta z darmowych lekarstw oraz bezpłatnych porad lekarskich w przychodni dla bezdomnych. Skarżący ma ukończone 70 lat życia. Nie dochodzi alimentów od dzieci bo jak powiada nie uczestniczył ani w ich wychowaniu ani w ich edukacji. Nie utrzymuje też z nimi żadnych kontaktów.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Przed złożeniem obecnego wniosku o ustanowienie adwokata skarżący już wcześniej domagał się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (vide: k. 5; 44; 80). Poprzednie jego starania odniosły ten skutek, że postanowieniami z dnia 20 sierpnia 2012 r. Referendarz Sądowy umorzyła postępowanie w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych oddalając jednocześnie jego wnioski o ustanowienie adwokata (k. 25; 61; 95).
Aktualnie skarżący wskazuje że zamierza złożyć skargę kasacyjną od niekorzystnego dla niego wyroku wydanego przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Mając to na uwadze podnieść należy, że jeśli przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy a jednocześnie obecny wniosek strony powodowany jest chęcią zaskarżenia niekorzystnego dla strony wyroku, to zachodzą podstawy by złożony przez skarżącego wniosek o ustanowienie adwokata rozpatrzyć.
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwokata (art. 245 §3 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
Skarżący złożył wymagane prawem oświadczenie (art. 252 ppsa). Oświadczenie to uzupełnione informacjami dostępnymi na zasadzie notorii urzędowej jest wystarczające do oceny aktualnej sytuacji i możliwości płatniczych skarżącego. Obrazuje, że skarżący nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę starszą, z problemami zdrowotnymi, samotnie gospodarującą, bez majątku, z niewielkim dochodem w postaci zasiłku stałego, zmuszoną stołować się w jadłodajniach dla bezdomnych a także korzystać z darmowych lekarstw i bezpłatnych porad lekarskich w przychodni dla bezdomnych. Jeśli natomiast chodzi o potencjalne możliwości dochodzenia przez skarżącego od swoich dzieci świadczeń alimentacyjnych to nie można tracić z pola widzenia tej części wyjaśnień skarżącego gdzie podaje, że nie dochodzi alimentów od dzieci bo - jak powiada - nie uczestniczył ani w ich wychowaniu ani w ich edukacji i nie utrzymuje z nimi żadnych kontaktów.
W opisywanej sytuacji zasadność występowania przeciwko nim z takimi roszczeniami przez skarżącego jest więc problematyczna. Skoro zaś nie budzi wątpliwości, że aktualnie skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania, to należało udzielić mu w tym względzie pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zgodnie z wnioskiem ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Rozstrzygnięcie takie uwzględnia nie tylko ogólny status skarżącego ale równocześnie zabezpiecza gwarantowane skarżącemu konstytucją prawo do sądu
Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.