Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek uwidoczniła, że przysługuje jej dożywocie w budynku drewnianym. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody oszacowała na kwotę 827,17 zł z tytułu emerytury rolniczej.
Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że jest osobą niepełnosprawną z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności. Z powodu licznych schorzeń ma problemy z samodzielnym poruszaniem się i funkcjonowaniem. Przy wykonywaniu wielu podstawowych czynności życiowych korzysta z pomocy osób drugich. Odnosząc się do okoliczności nurtującej ją sprawy administracyjnej podniosła, że przy swej skromnej emeryturze rolniczej nie stać jej na opłacenie opiekunki.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi jest orzeczona przez organy odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego a w postępowaniu sądowoadministracyjnym niniejszą sprawę opatrzono symbolem "6329" (vide: zarządzenie z 27.06.11 r.) opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako sprawa z zakresu pomocy społecznej. Skarżąca korzysta więc z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co zgodnie z art. 241 ppsa oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków.
Uwzględniając te okoliczności przyjąć należy, że wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy. Skarżąca korzysta bowiem w ramach art. 239 pkt. 1 lit. a) ppsa z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co – jeszcze raz wymaga podkreślenia - w myśl art. 241 ppsa oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych czyli wpisów i opłat kancelaryjnych (art. 212 §1 ppsa) jak i ponoszenia wydatków (vide: art. 213 ppsa). Ponieważ sytuacja taka siłą rzeczy wymusza konieczność umorzenia postępowania o zwolnienie od kosztów sądowych więc z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.