Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 15 września 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 726/10

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 25.09.2008r skarżąca "A" Spółka z. o.o. w J zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...].

W związku z ustawą z dnia 27.08.2009 r o Służbie Celnej (Dz.U. z 2009r Nr 168, poz.1323) kompetencje Dyrektora Izby Skarbowej, związane z wykonywaniem zadań określonych w ustawie z dnia 29.07.1992r o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz.U. z 2004r Nr 4, poz.27 ze zm.) przejął Dyrektor Izby Celnej, który prowadził dalsze czynności w niniejszej sprawie.

Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie:

1. - art.207, art.208 § 1, art.210 § 1 i § 4 ustawy z dnia 29.08.1997r – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r, Nr 8, poz.60 ze zm.)
2. - art.8, art.118, art.129 ust.2 ustawy z dnia 19.11.2009r o grach hazardowych (Dz.U. z 2009r, Nr 201, poz.1540) - decyzją z dnia [...] 2010 r. nr [...] umorzył postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa małopolskiego.

Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Celnej decyzją z dnia 06.05.2010 r. nr [...].

W uzasadnieniu ww. decyzji organ podniósł, że wniosek skarżącej o zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] wpłynął do Dyrektora Izby Skarbowej w dniu 25.09.2008r, a zatem w przedmiotowej sprawie postępowanie zostało wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy o grach hazardowych. W tym przypadku, zdaniem organu, zastosowanie miał art.118 ww. ustawy, co obligowało organ do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy w oparciu o przepisy ww. ustawy. Zgodnie z art.129 ust.2 tej ustawy, postępowania w sprawie wydania wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier urządzanych w salonach gier na automatach, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, umarza się.

Wskazując na powyższe organ stwierdził, że nie mógł uwzględnić wniosku skarżącej.

Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżąca zarzuciła:

1. - w zakresie prawa europejskiego:
2. 1) naruszenie przepisów procedury, polegające w szczególności na wydaniu orzeczenia w oparciu o akt prawny, który na tle prawa Unii Europejskiej powinien zostać uznany przez organ za nieobowiązujący i co skutkować powinno odmową jego zastosowania, a to przede wszystkim z uwagi na uchybienie w procedurze prawotwórczej, brak realizacji obowiązku notyfikacji projektu ustawy o grach hazardowych Komisji Europejskiej, wynikającego w szczególności art. 8 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy nr 98/34,
3. 2) naruszenie fundamentalnych zasad prawa Unii Europejskiej, uregulowanych w Traktacie z Lizbony zmieniającym Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską z dnia 13 grudnia 2007 r. zwany "Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej" (Dz. U. z 2009 r. Nr 203 poz. 1569; dalej: TFUE) tj. przepisów:
4. - art. 34 TFUE (poprzednio art. 28 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską; dalej: TWE),
5. - art. 49 TFUE (poprzednio art. 43 TWE),
6. - art. 56 TFUE (poprzednio art. 49 TWE), w związku z zasadą pierwszeństwa prawa wspólnotowego oraz zasadą bezpośredniego stosowania i bezpośredniej skuteczności prawa wspólnotowego.
7. - w zakresie prawa krajowego:

1. 1) art. 2 Konstytucji RP tj. zasady ochrony praw podmiotowych słusznie nabytych,
2. 2) art. 31 ust. 3 w zw. z art. 22 Konstytucji RP tj. zasady proporcjonalności sensu stricte,
3. 3) art. 2 i art. 61 Konstytucji RP tj. zasady zaufania obywateli do państwa prawa oraz obowiązku informacyjnego organów władzy publicznej,
4. 4) art. 7 Konstytucji RP tj. zasady legalizmu w zw. z art. 123 ust. l Konstytucji RP,
5. 5) art. 2 Konstytucji RP tj. zasady przyzwoitej legislacji, poprzez naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego, w której mieszczą się wskazane wyżej zasady szczegółowe,
6. 6) nadto naruszenie art. 7, art. 8 oraz art. 12 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, to jest zasady szybkości postępowania poprzez celowe i umyślne odsuwanie wydania rozstrzygnięcia sprawy, chociaż działania takie pozbawione były jakiejkolwiek racjonalnej podstawy mającej oparcie w przepisach prawa.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podnosząc, że o ewentualnej niezgodności polskich przepisów z prawem Unii Europejskiej może rozstrzygnąć jedynie Europejski Trybunał Sprawiedliwości, który dotychczas nie przesądził w kwestii sprzeczności z prawem wspólnotowym przepisów ustawy o grach hazardowych.

Odnośnie oceny, czy zachodzi konieczność zastosowania trybu notyfikacyjnego, to należy do kompetencji organów Państwa biorących udział w procesie legislacji, a nie do organów stosujących prawo. Także i w tej kwestii Europejski Trybunał Sprawiedliwości nie rozstrzygnął tych wątpliwości.

Odnośnie zarzutu niezgodności ww. ustawy o grach hazardowych z postanowieniami Konstytucji RP, organ podniósł, że rozstrzygnięcie w tym zakresie należy do Trybunału Konstytucyjnego, a organy administracyjne nie mogą odmówić stosowania przepisów nawet, gdyby " zauważyły" taką sprzeczność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art.125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r Nr 153, poz.1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Z powyższą sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 262/10 ze skargi A Spółka z o.o. z siedzibą w J, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne o treści: " Czy przepis art.1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34 WE z dnia 22 czerwca 1998r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE.L. 98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art.8 ust.1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych".

Powyższe pytanie zostało przedstawione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w sprawie w której Sąd rozpoznawał skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych, wydaną na podstawie art.129 ust.2 ustawy.

Od odpowiedzi na powyższe pytanie zależy stwierdzenie, czy ww. ustawa o grach hazardowych z dnia 19 listopada 2009r podlegała notyfikacji Komisji w trybie art.8 ust.1 Dyrektywy 98/34., a w konsekwencji czy przepisy wskazanej ustawy mogły być stosowane przez organy administracji w sytuacji, gdy okolicznością bezsporną w sprawie jest, że zaniechano notyfikacji ustawy w powyższym trybie. Podnieść również należy, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 26 września 2000r w sprawie C443/98 Unilever jednoznacznie stwierdził, że skutkiem prawnym niedopełnienia obowiązku notyfikacji jest niemożność zastosowania przepisów technicznych, na którą można powoływać się w postępowaniu między jednostkami.

Postępowanie wszczęte przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczy sprzeczności aktu rangi ustawowej z przepisami europejskimi, dlatego sąd administracyjny nie może w sposób samodzielny i wiążący dokonać ich oceny.

Z uwagi na fakt, iż rozstrzygnięcie pytania prawnego postawionego przez Sąd w Gdańsku, będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy, Sąd podzielając argumentacje zawartą w pytaniu skierowanym do ETS zawieszając postępowanie miał na uwadze fakt, iż postępowanie administracyjne w rozpoznawanej sprawie nie będzie mogło się toczyć do czasu uzyskania stanowiska tego Trybunałów.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd działając na podstawie wyżej przytoczonych przepisów, postanowił jak w sentencji.