Uzasadnienie
Skarżąca B. A. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w dniu 26 czerwca 1998 roku skargę na decyzję Wojewody z dnia 10 czerwca 1998 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 1998 roku w spawie wymeldowania skarżącej z lokalu przy ul. A 16a/13 w K. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda w dniu 14 sierpnia 1998 roku wniósł o jej oddalenie oraz stwierdził, iż zostały spełnione wszelkie ustawowe przesłanki obligujące do wymeldowania z pobytu stałego.
W związku z brakiem nowego adresu skarżącej postanowieniem z dnia 23 lipca 2001 roku wezwano Wojewodę do wskazania obecnego adresu B. A. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Wojewoda poinformował, iż skarżąca zmarła 8 stycznia 1999 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o Ustroju Sądów Administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawi przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.). Dlatego też właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sąd umarza zawieszone postępowanie z powodu śmierci strony jeżeli przedmiot postępowania odnosi się do praw ściśle związanych z osobą zmarłego.
W myśl art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. 2006 Nr 139 poz. 993 z późn. zm.) zgon zgłoszony w urzędzie stanu cywilnego zastępuję wymeldowanie osoby zmarłej. Nie mogło zatem dojść do wstąpienia w miejsce zmarłego jego spadkobierców, bowiem przedmiot sprawy związany był tylko i wyłącznie z osobą zmarłego i dotyczył jego praw osobistych nieprzechodnich.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.