Uzasadnienie
Skarżąca H. K. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w dniu 10 grudnia 2001 skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 stycznia 2001r., utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w spawie przyznania skarżącej zasiłku celowego w kwocie 50 zł.
W odpowiedzi na skargę, SKO w dniu 28 maja 2002 roku wniosło o jej oddalenie oraz wyraziło swoje przekonanie że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa i uwzględnia wszelkie okoliczności wskazane przez skarżącą.
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2003r., sygn. akt. II SA/Kr 3758/01 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z powodu śmierci strony.
Postanowieniem z dnia 23 lipca 2009 r. sygn. akt. II SA/Kr 3758/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podjął zwieszone postępowanie sądowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o Ustroju Sądów Administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawi przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.). Dlatego też właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sąd umarza zawieszone postępowanie z powodu śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się do praw ściśle związanych z osobą zmarłego.
Niewątpliwie kwestia przyznania zasiłku celowego wiąże się bezpośrednio z osobą wnioskującą o przyznanie przedmiotowego świadczenia. Organ orzekający bada bowiem konkretną sytuację życiową wnioskującego, jest ona indywidualna dla każdego wnioskującego i nie może podlegać procesowi dziedziczenia.
Nadmienić należy także, że skarżąca w wielu pismach wystosowywanych do Sądu podkreślała brak rodziny i osób najbliższych.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w/w ustawy w związku z 161 § 2, orzeczono jak w sentencji postanowienia.