Uzasadnienie
1. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r.. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia B. P. (prowadzącego działalność gospodarczą "A", w M, P), na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] 2016 którym Burmistrz odmówił przedsiębiorcy – B. P. uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów w regularnym transporcie zbiorowym na linii komunikacyjnej: L – S utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
2. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez B. P., prowadzącego działalność gospodarczą " A" na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] 2016 r. którym Burmistrz odmówił przedsiębiorcy – B. P. uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów w regularnym transporcie zbiorowym na linii komunikacyjnej: L - J postanowiło utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez B. P., prowadzącego działalność gospodarczą "A", w M, P na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] 2016 r., którym Burmistrz odmówił przedsiębiorcy - B. P.uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów w regularnym transporcie zbiorowym na linii komunikacyjnej S - U - L, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
4. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez B. P., prowadzącego działalność gospodarczą " A", w M, P na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] 2016 r., którym Burmistrz odmówił przedsiębiorcy – B. P. uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów w regularnym transporcie zbiorowym na linii komunikacyjnej: L - S, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
5. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia B. P., prowadzącego działalność gospodarczą " A" na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] 2016 r., którym Burmistrz odmówił przedsiębiorcy uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów w regularnym transporcie zbiorowym na linii komunikacyjnej L — S, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
6. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia B. P., prowadzącego działalność gospodarczą "A", w M, P na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] 2016 r., którym Burmistrz odmówił przedsiębiorcy – B. P. uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów w regularnym transporcie zbiorowym na linii komunikacyjnej: S - S - L, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
7. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia B. P., prowadzącego działalność gospodarczą " A" w M, P na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] 2016 r., którym Burmistrza odmówił przedsiębiorcy – B. P. uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów w regularnym transporcie zbiorowym na linii komunikacyjnej: L - R, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie
Kwestionowanymi postanowieniami Burmistrz Miasta odmówił uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów w regularnym transporcie zbiorowym na linii komunikacyjnej: L — S, L - J, S - U - L, L — S, L - S, S - S - L, L — R. W Burmistrza podał, iż przewoźnik, przed ubieganiem się o zmianę zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób na linię komunikacyjną, uzgadnia z właścicielem lub zarządzającym przystankami komunikacyjnymi warunki korzystania z przystanków komunikacyjnych. Przewoźnik uzyskał warunki korzystania z przystanków uzgodnieniem nr [...] na korzystanie z przystanków na terenie miasta L z dnia 05.10.2015 r. znak: [...]. Burmistrz Miasta wypowiedział przewoźnikowi w/w uzgodnienie na koniec miesiąca grudnia 2015 r.
W związku z brakiem wymaganego uzgodnienia przy zmianie zezwolenia na linie komunikacyjne:, L — S, L - J, S - U - L, L — S, L – S, S - S - L, L — R Burmistrz poinformował przedsiębiorcę, że na dzień wydawania uzgodnienia przedsiębiorca nie posiada uzgodnienia warunków korzystania z przystanków na terenie miasta L. Organ wskazał, iż na podstawie porozumienia nr [...] zawartego z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad dotyczącego przekazania ograniczonego zarządzania przystankami zlokalizowanymi w ciągu drogi krajowej nr 28 jest upoważniony do uzgadniania warunków korzystania z wszystkich przystanków przy drodze krajowej zlokalizowanych na terenie miasta L. W związku z powstaniem dwóch nowych przystanków na drodze krajowej nr [...] przy ul. P w L przy skrzyżowaniu z ul. S zmieniła się numeracja przystanków na terenie miasta L na drodze krajowej. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad przekazała aneksem nr 3 do w/w porozumienia w dniu 13 listopada 2015 r. nowe przystanki przy ul. P wraz z nową numeracją. Przedłożony do zmiany zezwolenia rozkład jazdy na wyżej wskazane linie winien być dostosowany do aktualnych danych określających przystanki (nazwa, numer).
Organ stwierdził, że Przewoźnik do dnia wydania postanowienia nie dokonał korekt w przedłożonym rozkładzie jazdy.
Następnie organ przytoczył obszerne fragmenty uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 listopada 2013r, sygn. II SA/Rz 889113, w którym w jego zdaniem oceniono analogiczny stan faktyczny jak w przedmiotowej sprawie i uznano, iż brak dokumentu uzgodnienia zasad korzystania z przystanku wykazanego w rozkładzie jazdy stanowi podstawę do odmowy uzgodnienia udzielenia zezwolenia. Wobec powyższego Burmistrz Miasta uznał, iż zachodzą podstawy do rozstrzygnięcia negatywnego skoro wnioskodawca nie wykazał uzgodnienia zasad korzystania z przystanków wykazanych w rozkładzie jazdy.
B. P. nie zgadzając się z przedmiotowymi Postanowieniami Samorządowe Kolegium Odwoławcze złożył na nie zażalenia. Zaskarżonym Postanowieniom zarzucił:
- 1) rażące naruszenia przepisów prawa procesowego poprzez naruszenie art. 6, art. 7, art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieudzielenie stronie odpowiednich informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na sytuację prawną strony,
- 2) rażące naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez naruszenie art. 10, 11, 75 § 1 i 78§ 1 KPA - zaniechanie przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego,
- 3) rażące naruszenie prawa procesowego poprzez naruszenie art. 124 § 1 i § 2 KPA oraz art. 107§ 3 KPA w związku z art. 144 KPA - poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego, w szczególności brak wskazania faktów oraz dowodów, na których oparł się Burmistrz Miasta wydając skarżone postanowienie,
- 4) naruszenie przepisów prawa materialnego art. 22a ust. 5 pkt 1 -5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
W konkluzji zażaleń wniósł o uchylenie przedmiotowych Postanowień. Wskazał, iż Burmistrz Miasta działając na podstawie art. 106 § 4 KPA i przeprowadzając z urzędu postępowanie wyjaśniające nie poinformował go, jako strony postępowania o takiej okoliczności i tym samym nie określił momentu jego wszczęcia. Nie miał możliwości wzięcia czynnego udziału w postępowaniu wyjaśniającym.
W opinii żalącego na ocenę oraz wyjaśnienie przedmiotowej kwestii nie może wpływać "skopiowane" przez Burmistrza Miasta orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, ponieważ stanowią one rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, przedstawiających określone stany faktyczne. W ocenie składającego zażalenie Burmistrz Miasta nie miał uprawnień do wypowiadania uzgodnienia wydanego przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad opiewającego na datę przed wydaniem ww. porozumienia, gdyż prawo nie działa wstecz. Nadto z treści porozumienia nr: [...] nie wynika, aby Burmistrz Miasta posiadał uprawnienia do wypowiadania rzeczonych uzgodnień. Z uwagi na powyższe wywiedziony wniosek, iż samowolnie wprowadził linie, bez jakiegokolwiek uzgodnienia nie znajduje uzasadnienia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zaskarżone postanowienia zostały podjęte zgodnie z obowiązującym prawem.
Wskazało, że przepisy ustawy o transporcie drogowym w art. 18 ust. 1 pkt 1 lit.e nakładają wymóg uzyskania uzgodnienia nie tylko zezwolenia, ale także zmiany zezwolenia (jak to ma miejsce w niniejszej sprawie), a ta współpraca organów wyżej wskazanych czyli organów właściwych do udzielania zezwoleń, jak i organów właściwych do uzgodnień tych zezwoleń odbywa się w trybie art. 106 k.p.a. Organ uzgadniający wypowiada się przy uwzględnieniu jego właściwości rzeczowej i kompetencji - w takim zakresie, w jakim rozstrzyga następnie organ wydający decyzję główną; w okolicznościach niniejszej sprawy w przedmiocie zmiany zezwolenia.
Jakkolwiek ustawa o transporcie drogowym nie wskazuje kryteriów, którymi powinny kierować się organy uzgadniające zmiany zezwolenia, to przyjmuje się, że podstawą negatywnej opinii organu mogą być jedynie okoliczności wymienione w art. 22a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, tj. okoliczności stanowiące jednocześnie przesłanki odmowy udzielenia lub zmiany zezwolenia - obligatoryjna (pkt 1) lub fakultatywna (pkt 2) podstawa do odmowy zmiany zezwolenia. Okoliczności te mogą stanowić także przyczynę negatywnych opinii organów współdziałających, wyrażonych w trybie art. 106 k.p.a. To właśnie opinia tych organów, stanowi podstawę do wydania przez organ rzeczowo właściwy do wydania, decyzji o zmianie lub odmowie zmiany zezwolenia. Kolegium podzieliło stanowisko organu l instancji, że badanie okoliczności we wskazanym art. 22a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym winno następować pod kątem danych, jakie zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy określa się w wydawanym zezwoleniu oraz w zestawieniu z informacjami wynikającymi z załączników rozpoznawanego wniosku - wskazanych w art. 22 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Ten ostatni przepis obliguje, bowiem wnioskodawcę do przedłożenia organowi wraz z wnioskiem następujących dokumentów:
proponowanego rozkładu jazdy uwzględniającego przystanki, godziny odjazdów środków transportowych, długość linii komunikacyjnej, podaną w kilometrach, i odległości między przystankami, kursy oraz liczbę pojazdów niezbędnych do wykonywania codziennych przewozów, zgodnie z rozkładem jazdy;
schematu połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną linią komunikacyjną i przystankami;
potwierdzenia uzgodnienia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków, dokonanego z ich właścicielami lub zarządzającymi;
zobowiązania do zamieszczania informacji o godzinach odjazdów na tabliczkach przystankowych na przystankach;
- 1) cennika;
- 2) wykazu pojazdów, z określeniem ich liczby oraz liczby miejsc, którymi wnioskodawca zamierza wykonywać przewozy.
Nie ulega wątpliwości, iż dane te muszą podlegać wnikliwej ocenie, służą bowiem do określenia w zezwoleniu - stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy - warunków wykonywania przewozu (pkt 1), przebiegu trasy przewozów, w tym miejscowości, w których znajdują się miejsca początkowe i docelowe przewozów (pkt 2); miejscowości, w których znajdują się przystanki - przy przewozach regularnych osób (pkt 3) jak i do przyjęcia obowiązującego rozkładu jazdy, jako załącznika do zezwolenia (art. 20 ust. 1a ustawy). Powyższe przepisy stanowią podstawę do określenia jakie okoliczności są istotne dla merytorycznego załatwienia sprawy co do jej istoty przez organ uprawniony i wskazują zakres koniecznych ustaleń.
W konsekwencji* wprowadzenia obowiązku uzgodnienia - przed wydaniem decyzji w przedmiocie zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym (art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o transporcie drogowym) - to organ "uzgadniający" staje się organem uprawnionym i zobowiązanym do oceny czy nie zachodzą okoliczności uzasadniające odmowę wydania zezwolenia na podstawie art. 22a ust. 1 ustawy w świetle warunków na jakich wnioskodawca domaga się wydania zezwolenia tzn. w świetle warunków wynikających z załączników do wniosku (art. 22 ust. 1 ustawy).
Przenosząc powyższe na grunt stanu faktycznego wskazano, że przyczyną odmowy uzgodnienia przez Burmistrza Miasta zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych na obsługiwanej przez wnioskodawcę trasie, był brak przedłożenia przez przedsiębiorcę dokumentów potwierdzających dokonanie uzgodnienia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków dokonanego z ich właścicielami lub zarządzającymi (art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym). Burmistrz Miasta podał, iż przedsiębiorca nie posiada na przedmiotowej linii komunikacyjnej uzgodnienia zasad korzystania z przystanków na terenie miasta L. Według Kolegium stanowisko organu jest słuszne i zasługuje na aprobatę. Przedsiębiorca wykonujący przewóz regularny, który chce korzystać z przystanków komunikacji miejskiej musi uzgodnić z właścicielami lub zarządzającymi zasady, na jakich będą wykorzystywać tego rodzaju infrastrukturę.
Forma tego uzgodnienia nie jest określona w przepisach. Nie jest to uzgodnienie o jakim mowa w art. 106 k.p.a., gdyż przepis ten dotyczy współdziałania organów administracji przy wydawaniu decyzji, a art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym nakłada obowiązek uzgodnienia na stronę, a nie na organ. Może to w szczególności nastąpić w drodze czynności prawnej (np. umowa). Uzgodnienie musi jednak dotyczyć indywidualnego, konkretnego przypadku, gdyż potwierdzenie takiego uzgodnienia ma być dołączone do każdego konkretnego wniosku o wydanie zezwolenia. Omawiany przepis art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym wskazuje wymogi, jakie musi spełniać wniosek o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym.
Przedsiębiorca uzyskał warunki korzystania z przystanków uzgodnieniem nr [...] na korzystanie z przystanków na terenie miasta L z dnia 5 października 2015r. znak: [...].
Jednakże Burmistrz Miasta wypowiedział przewoźnikowi w/w uzgodnienie na koniec miesiąca grudnia 2015 r. W związku z powyższym brak jest przesłanek uzgodnienia warunków korzystania z przystanków na terenie miasta L wymaganego przy zmianie zezwolenia na linię komunikacyjną: L — S. Burmistrz Miasta L jako właściwy do uzgadniania zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych na terenie miasta L z urzędu dysponuje wiedzą, iż przedsiębiorca nie posiada na przedmiotowych liniach komunikacyjnych uzgodnienia zasad korzystania z przystanków na terenie miasta L. Odnośnie zarzutu zażalenia, iż Burmistrz Miasta L nie miał uprawnień do wypowiadania uzgodnienia wydanego przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad w dacie przed zawarciem porozumienia, wskazano, iż na podstawie porozumienia nr [...] zawartego z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad dotyczącego przekazania ograniczonego zarządzania przystankami zlokalizowanymi w ciągu drogi krajowej nr [...] Burmistrz jest upoważniony do uzgadniania warunków korzystania z wszystkich przystanków przy drodze krajowej zlokalizowanych na terenie miasta L. W związku z powstaniem dwóch nowych przystanków na drodze krajowej nr [...] przy ul. P w L przy skrzyżowaniu z ul. Słoneczną zmieniła się numeracja przystanków na terenie miasta L na drodze krajowej.
Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad przekazała aneksem nr 3 do w/w porozumienia w dniu 13 listopada 2015 r. nowe przystanki przy ul. P wraz z nową numeracją. Przedłożony do zmiany zezwolenia rozkład jazdy na wyżej wymienione linie winien być dostosowany do aktualnych danych określających przystanki (nazwa, numer), a wnioskodawca do dnia wydania zaskarżonego postanowienia nie dokonał korekt w przedłożonym rozkładzie jazdy.
Stosownie do treści art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym organizowanie publicznego transportu zbiorowego polega w szczególności na określaniu przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, udostępnionych dla operatorów i przewoźników oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów. Przy czym określenie przystanków komunikacyjnych i dworców oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów, następuje w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego.
Wskazać należy, iż na dzień wydawania niniejszego postanowienia obowiązuje uchwała Rady Miasta z dnia 14 października 2015r. w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych (przelotowych, początkowych i końcowych) oraz zintegrowanego węzła przesiadkowego udostępnionego dla wszystkich operatorów i przewoźników na terenie miasta L, zarządzanych przez miasto L. Wnioskowana zmiana zezwoleń nie mogła uzyskać pozytywnego uzgodnienia, a wydane w tym zakresie przez organ l instancji rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Organ l instancji dokonując analizy obowiązujących przepisów uznał, iż zachodzą podstawy do odmowy uzgodnienia zmiany zezwolenia skoro wnioskodawca nie wykazał uzgodnienia zasad korzystania z przystanków wykazanych w rozkładzie jazdy na terenie miasta L. Przytoczone fragmenty wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21.11.2013r. (sygn. akt II SA/Rz 889/13) potwierdzać miały słuszność stanowiska zajętego przez Burmistrza Miasta w sprawie.
W ocenie organu odwoławczego wobec braku wymaganego uzgodnienia zasad korzystania z przystanków na terenie miasta L, przy zmianie zezwolenia na linię komunikacyjną należało odmówić uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych na obsługiwanej przez wnioskodawcę trasie.
Odnośnie zarzutu składającego zażalenie, iż nie miał możliwości wzięcia czynnego udziału w postępowaniu wyjaśniającym i został pozbawiony możliwości obrony swojego słusznego interesu, a brak poinformowania jego osoby stanowi naruszenie art. 9 KPA, to wskazano, iż przedsiębiorca po złożeniu wniosku był poinformowany przez Starostę, iż w sprawie tego wniosku występuje on do Burmistrza Miasta o uzgodnienie zmiany zezwolenia w trybie art. 106 K.p.a.
Następnie Burmistrz Miasta informował B. P. pismem z dnia 01.12.2015r., iż zwraca się do Starosty o dosłanie analizy sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób na tę linię komunikacyjną. Przedsiębiorca otrzymał również pismo Starosty z dnia 09.12.2015r., w którym zwrócił się on do Burmistrza o udzielenie informacji dotyczącej przystanków zlokalizowanych przy ulicy P - drodze krajowej, a za którym przesłano również analizę sytuacji rynkowej dotyczącą udzielenia zmiany wskazanych tam zezwoleń. Zatem skoro wnioskodawca nie posiada na przedmiotowych liniach komunikacyjnych uzgodnienia zasad korzystania z przystanków na terenie miasta L, to Burmistrz słusznie odmówił uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie tych przewozów regularnych w transporcie drogowym.
B. P. na powyższe Postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Orzeczeniom tym zarzucił temu naruszenie:
prawa procesowego poprzez naruszenie art. 6, 7, 9, 10, 11, 75 § 1 i 78 § 1 K.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego, prawa procesowego poprzez naruszenie art. 124 § 2 oraz art. 107 § 3 K.p.a. - poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego, w szczególności brak wskazania faktów oraz dowodów na których oparło się Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznając, iż organ opiniujący jest uprawniony do dokonania analizy sytuacji rynkowej.
prawa materialnego art. 22a ust. 5 pkt 1 - 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w ogóle nie wzięło pod uwagę, iż Burmistrz Miasta działając na podstawie art. 106 § 4 K.p.a. i przeprowadzając z urzędu postępowanie wyjaśniające nie poinformował go, jako strony postępowania i nie określił momentu jego wszczęcia. Do czego był zobowiązany. Został pozbawiony możliwości obrony swojego słusznego interesu. Nie zgodził się z argumentem Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącym, obowiązku przeprowadzenia analizy sytuacji rynkowej której rzekome elementy wynikają z zapisu art. 22 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym, jak zostało wskazane na stronie czwartej skarżonego postanowienia. Zdaniem skarżącego właściwym do spraw zezwoleń i przeprowadzenia analizy ekonomicznej jest Starosta.
Podniósł, że Kolegium nie uzasadniło z jakich powodów skarżący ma wejść w zakres kompetencji Starosty i uzupełnić analizę sytuacji rynkowej. Kolegium, jego zdaniem, odeszło od meritum sprawy rozwodząc się nad prywatnym przystankiem, mimo iż kluczowym znaczeniem było ustalenie przedmiotu stanowiska.
Dalej stwierdził, że Kolegium nie dokonało analizy ww. przepisów i tym samym nie wyjaśniło dlaczego akceptuje stanowisko Burmistrza Miasta. Zaniechanie przez organ orzekający w sprawie podjęcia czynności zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego skutkującym wadliwością postanowienia. Zdaniem skarżącego Burmistrz miał wydać opinię dotyczącą zmiany rozkładu jazdy, nie miał prawa wypowiadać się, co do zasadności udzielenia zezwolenia oraz co do wyników analizy ekonomicznej.
W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławczego podtrzymało swoje dotychczasowe stanowiska w sprawach i wniosło o ich oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej powoływana jako p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Skargi wniesione w niniejszej sprawach są zasadne.
Stosownie do treści art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - Kodeks postępowania administracyjnego (K.p.a.) organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Na wstępie należy zauważyć, że przedstawiony stan faktyczny sprawy przez organ jest niejasny i nie poddaje się kontroli sądu. Kolegium słusznie powołało się w uzasadnieniu postanowienia, że stanowisko organu współdziałającego jest istotnym elementem rozstrzygnięcia w sprawie o wydanie decyzji, niejednokrotnie determinującym wynik tej sprawy, stąd też bardzo ważne jest, aby było wyczerpujące i odzwierciedlało rzeczywisty stan okoliczności, może mieć to, bowiem wpływ na ostateczny kształt stanowiska tego organu, a w konsekwencji na wydaną decyzję. Z tym, że z tego słusznego stanowiska organ odwoławczy nie wprowadził stosownych wniosków.
Organy obu instancji wskazały, że podstawa odmowy uzgodnienia zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów w regularnym transporcie zbiorowym był brak wymaganego od przedsiębiorcy uzgodnienia warunków korzystania z przystanków na terenie miasta L gdyż B. P. wprawdzie uzyskał warunki korzystania z przystanków uzgodnieniem z dnia 5 października 2015 r. nr [...], ale następnie Burmistrz Miasta wypowiedział to uzgodnienie przewoźnikowi na koniec miesiąca grudnia 2015 r.
Sąd podziela stanowisko, że Burmistrz, jako organ zarządzający przystankami komunikacyjnymi posiada kompetencje do dokonywania uzgodnienia na korzystanie z tych przystanków, zatem też posiada kompetencje do wypowiedzenia tego uzgodnienia w każdym czasie. Organ może zatem to uczynić w dowolnym momencie czasowym, nawet już po wydaniu stosownego zezwolenia przewoźnikowi przez inny organ, na podstawie art. 22 ustawy o transporcie drogowym, byle by w sposób należyty uzasadnił wystąpienie przesłanek skutkujących wypowiedzeniem uprzednio wydanego uzgodnienia.
Oznacza to obowiązek uzasadnienia i to w sposób należyty przyczyn wypowiedzenia uzgodnienia. Obowiązek należytego uzasadnienie tego rodzaju przejawu działalności administracji wynika nie tylko z treści art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, stanowiącego, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, ale również i z zasad tzw. "dobrej administracji", wskazanych w Europejskim Kodeksie Dobrej Praktyki Administracyjnej.
W ocenie Sądu aktu Burmistrza Miasta o wypowiedzeniu uzgodnienia na korzystanie z przedmiotowych przystanków nie tłumaczy, nie wyjaśnia w sposób dostatecznego podstaw do dokonania tego wypowiedzenia, zwłaszcza, że jak wynika z regulacji ustawy o transporcie drogowym (art. 22), nie jest możliwe wydanie zezwolenia przewoźnikowi, bez dołączenia przez niego do wniosku o wydanie zezwolenia potwierdzenia uzgodnienia na korzystanie z przystanków komunikacyjnych- a jest to istotne gdyż Sąd nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi, zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) ma obowiązek rozpoznania wszechstronnego zbadania sprawy, a w przedmiotowej sprawie także aktu Burmistrza Miasta o wypowiedzeniu uzgodnienia,. Burmistrz powinien więc podać w sposób jasny i zrozumiały dla wnioskującego przyczyny takiego stanu rzeczy, tym bardziej, że jak wynika ze stanowiska sądów administracyjnych również i kwestia określenia ustalania linii komunikacyjnej (uregulowanie przystanków początkowych i końcowych) nie jest materią objętą upoważnieniem z art. 15 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym (vide: wyrok WSA w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1724/15, którym stwierdzono nieważność § 1 ust. 2 uchwały Rady Miasta z dnia 14 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia przystanków komunikacyjnych /przelotowych, początkowych i końcowych/ oraz zintegrowanego węzła przesiadkowego udostępnionego dla wszystkich operatorów i przewoźników na terenie miasta L, zarządzanych przez miasto L).
Stąd powoływanie się w motywach wypowiedzenia tylko na "samowolne" wprowadzenie linii przez skarżącego niczego nie wyjaśnia, na czym polegała ta samowola, że powodowała tak daleko idące skutki dla przedsiębiorcy. Należy wskazać, że z treści art. 78 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym wynika, że podmioty prowadzące działalność w zakresie regularnego przewozu osób w krajowym transporcie drogowym, kolejowym, innym szynowym, linowym linowo - terenowym, morskim i w żegludze śródlądowej mogą ją nadal wykonywać na podstawie posiadanych uprawnień, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2017 r. Zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, których termin ważności upływa w dniu 31 grudnia 2016 r., wydane na podstawie przepisów dotychczasowych, zachowują ważność do dnia 31 grudnia 2017 r. (ust. 2 art. 78 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym).
Zgodnie jednak z treścią art. 79 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym "Działalność w zakresie krajowego regularnego przewozu osób może być podejmowana i wykonywana na podstawie przepisów dotychczasowych, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2017 r., w krajowym transporcie drogowym. Do dnia 31 grudnia 2017 r. przepisy art. 30-37 nie mają zastosowania do regularnego przewozu osób w krajowym transporcie drogowym."
Nadto Sąd stwierdza z urzędu, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 145/16 po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2016 r. sprawy ze skargi B. P. na akt Burmistrza Miasta z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia uzgodnienia nr [...] z dnia 5 października 2015 r. na korzystanie z przystanków na terenie miasta L uchylił zaskarżony akt. W tych okolicznościach sprawy Sąd stwierdził ze w postępowaniu organów doszło do naruszenia norm art. 7, 77, 107 § 3 K.p.a. Stronie skarżącej przede wszystkim nie umożliwiono czynnego w nim udział, mimo zasadniczych wątpliwości organów, co do kompletności zgromadzonego materiału dowodowego. Z tym, że Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, iż przedmiotowe postępowanie ma charakter postępowania z urzędu z pełnymi wymogami proceduralnymi. Strony postępowania prowadzonego przez organ wydający decyzję mają zapewniony czynny udział przed tym organem współdziałającym w dacie doręczenia żądania, o którym mowa w art. 106 § 3 K.p.a. Takie same uprawnienia będą miały podmioty na prawach strony, biorące udział w tym postępowaniu.
Organ prowadzący postępowanie w sprawie zwracając się do innego organu z żądaniem podjęcia współdziałania, ma wynikający z art. 106 § 2 K.p.a. obowiązek zawiadomienia o tym stron (ich przedstawicieli lub pełnomocników) oraz podmiotów na prawach strony. Podmioty te mają w postępowaniu przed organem współdziałającym te same uprawnienia procesowe, które służą im w postępowaniu administracyjnym w celu czynnego udziału w postępowaniu wyjaśniającym. Nie wydaje się, ażeby do organu współdziałającego należało stosować obowiązek wynikający z art. 10 § 1 in fine tzn. umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i żądań przed wydaniem postanowienia, zawierającego stanowisko organu współdziałającego. Przepis ten wprost odnosi się do decyzji wydawanej w sprawie, a nie stosuje się go do postanowień - poza wyjątkiem wynikającym z art. 122 (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wydanie 7, s. 498).
Należy zgodzić się ze skarżącym, że pominięto przesłanki uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, o których mowa w treści art. 7 K.p.a., W istocie nie uzasadniono, dlaczego i jakiego rodzaju konkretnie interesy przemawiają przeciwko uznaniu wniosku strony skarżącej za niezasadny. Odmowa uzgodnienia w ocenie Sądu została zatem oparta na braku wnikliwej przedstawienia i oceny przesłanek materialnoprawnych zapisanych w hipotezie art. art. 22a ust. 3 i 5 ustawy o transporcie drogowym oraz procesowych, wynikających z konieczności zastosowania reguł z art. 7 K.p.a.
Ponownie rozpatrując sprawę organ powinien rozważyć stosownie do okoliczności stanowisko Sądu zawarte w powyższym orzeczeniu. Podjęte rozstrzygnięcie należy właściwie uzasadnić na podstawie art. 107 § 3 K.p.a.
Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji.
O kosztach orzeczono po myśli art. 200 p.p.s.a.