Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżących przed zarządzonym rozłączeniem skargi (vide: zarządzenie z 12 grudnia 2013 r. k.
- 71) adwokat (k.
- 36) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką ostatecznie w osobie mecenasa M. G. (k.
- 54) w piśmie datowanym na dzień 16.01.2014 r., które do tutejszego Sądu wpłynęło w dniu 20.01.2014 r. poinformował sąd o odmowie sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Rzeczony adwokat oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone przez skarżące w całości ani w części (k. 80-81).
Do swego pisma adwokat dołączył odpis przedmiotowej opinii (k. 82-83). Z jej rozdzielnika wynika, że została ona przesłana skarżącym oraz do Okręgowej Rady Adwokackiej (k. 83).
Z urzędu stwierdza się, że w piśmie datowanym na dzień 17.02.2014 r., które do tutejszego Sądu wpłynęło w dniu 24.02.2014 r. B. G. adnotowała, że skarżące odebrały sporządzoną dla nich opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 85)
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.). Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach niniejszej sprawy oświadczenie o jakim mowa w §20 powołanego rozporządzenia zostało złożone przez adwokata.
Z kolei zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r. w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien on wykazać, że opinia ta została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może jednak poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (sygn. OZ 720/04 ONSAiWSA 05/5/93). Mając to na uwadze należy stwierdzić, że jeśli w okolicznościach rozstrzyganego przypadku adwokat przedstawił sądowi odpis sporządzonej opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, z jej rozdzielnika wynika, że opinia ta została przesłana skarżącym i ORA a równocześnie z akt sprawy wynika, że skarżące odebrały tę opinię, to zachodzą warunki by przyznać adwokatowi należne wynagrodzenie (por. także postan. NSA z 12.07.2004 r. II FSK 1187/04).
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, która odpowiada 50% stawki należnej za czynności adwokackie przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji.
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.
Skarżące w złożonych dnia 21.05.2014 r. (data wpływu) na urzędowych formularzach "PPF" wnioskach o przyznanie prawa pomocy domagały się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Z urzędu stwierdza się, że przed zarządzonym rozłączeniem skargi (vide: zarządzenie z 12 grudnia 2013 r. k.
71) skarżące zostały zwolnione od kosztów sądowych i ustanowiono dla nich adwokata (k. 36), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa M. G. (k. 54). Wyznaczony adwokat sporządził zaś dla nich opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 82-83), którą skarżące odebrały (k. 85).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "ppsa". Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §2 ppsa). Jednocześnie prawo pomocy przyznane przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 ppsa).
W niniejszej sprawie skarżące zostały już zwolnione od kosztów sądowych i ustanowiono dla nich adwokata, wyznaczonego ostatecznie przez Okręgową Radę Adwokacka w osobie mecenasa M. G., który udzielił skarżącym pomocy prawnej w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W świetle powyższego przyznanie po raz kolejny skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym jest więc bezprzedmiotowe jako, że zostało ono już skonsumowane (por. także post. NSA z 8.11.2007 r. I OZ 795/07 oraz postanowienie WSA w Szczecinie II SA/Sz 24/08).
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.