Uzasadnienie
Prokurator Rejonowy wniósł w dniu 18.06.2009r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28.04.2009r. znak [...], [...], na mocy której po rozpoznaniu odwołania A. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A" uchylona została decyzja Starosty z dnia [...] 2009r. znak [...] nakazująca A. K. wstrzymanie wykonania prac wydobywania kopaliny i przeróbki kruszywa na terenie zlokalizowanym w B., w obrębie działek o nr działek wskazanych w decyzji w obrębie międzywala rzeki [...] z uwagi na stwierdzenie prowadzenia działalności polegającej na wydobywaniu kopaliny bez wymaganej koncesji i przetwarzaniu wydobytego materiału w obrębie zakładu eksploatowanego bez zezwoleń i koncesji. Zarzucił decyzji naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 104a ust. 1 Prawa geologicznego i górniczego, co w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwej jego interpretacji i stwierdzenia, że Starosta nie był organem uprawnionym do wydania decyzji o wstrzymaniu robót jak też wydanie decyzji bez wnikliwego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.
Na podstawie postanowienia Sądu z daty rozprawy z 27.01.2010r. Prokurator Rejonowy został zobowiązany do wyjaśnienia w czyim imieniu została wniesiona skarga w niniejszej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy pismem z dnia 11.02.2010r. oświadczył na wstępie, że cofa w/w skargę.
Wyjaśnił przy tym, że Prokuratura Rejonowa nadzoruje śledztwo w sprawie przeciwko J. J., podejrzanej o sprowadzenie w okresie od 2008r. do 2009 w B. niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia mieszkańców B. i znajdującego się w tej miejscowości mienia w wielkich rozmiarach poprzez zagrożenie powodziowe tj. o przestępstwo z art. 165 § 1pkt 5 kk i inne (sprawa o sygn. akt [...]). Ustalono, że J. J. od maja 2008 r. prowadzi wydobycie i przeróbkę kruszywa w żwirowni zlokalizowanej w B. Z zaskarżonej decyzji Starosty wynika natomiast, że to A. K. prowadził w dniu wydania decyzji t. [...] 2009r. wydobycie kopaliny i przeróbkę kruszywa na w/w terenie.
W dniu wniesienia przez Prokuratora skargi do Sądu nie ustalono na etapie śledztwa [...], że to J. J. od maja 2008 r. wydobywa kopaliny i przerabia kruszywo i dlatego Prokurator popierał decyzję Starosty o zaprzestaniu określonej działalności wystawioną wobec A. K. Obecnie zdaniem Prokuratora stwierdzić należy, że w decyzji Starosty została wskazana niewłaściwa osoba – zamiast J. J. – A. K., stąd Prokurator uznał, iż brak jest podstaw z punktu widzenia art. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) do kontynuowania postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Oświadczenie skarżącego Prokuratora Rejonowego stanowi w rozumieniu przepisu art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oświadczenie o cofnięciu skargi.
Przepis ten brzmi w ten sposób, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Uznając, że w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne, Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd umorzył postępowanie sądowe.