Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącego na podstawie postanowienia referendarskiego z dnia 21 września 2010 r. adwokat (k.
- 43) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa Ł. S. (vide: k.
- 54) w skierowanym do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego piśmie datowanym na dzień 22 grudnia 2010 r. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w związku z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 listopada 2009 r. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości.
Do pisma adwokat dołączył odpis pisma skierowanego do strony wraz z odpisem przedmiotowej opinii a także kopię recepisu potwierdzającego ich nadanie na adres skarżącego.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego zostało ono złożone przez adwokata.
Z kolei zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r. w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien on wykazać, że opinia ta została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może jednak poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (sygn. OZ 720/04 ONSAiWSA 05/5/93). Mając to na uwadze należy stwierdzić, że jeśli w okolicznościach rozstrzyganego przypadku adwokat oświadczył, że opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od przywołanego postanowienia przekazał stronie co potwierdza okazywana kopia recepisu a dla wykazania, że opinia została rzeczywiście sporządzona przedkłada jej odpis i gdy równocześnie z akt sprawy nie wynika by strona kwestionowała fakt udzielenia jej pomocy prawnej w tej formie, to zachodzą warunki by przyznać adwokatowi wynagrodzenie za wykonaną pomoc prawną.
W myśl §2 ust. 1 powołanego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (ust.
- 2) przy czym koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa nie mogą być wyższe niż 150% stawek minimalnych określonych w rozdziałach 3-5 (§19 pkt. 1 rozp.).
Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za samo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokatowi przysługuje stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Uwzględniając jednak to, że przedstawiona przez adwokata Ł. S. opinia sporządzona została przy zachowaniu standardów fachowości gdyż adwokat w sposób obszerny i wyczerpujący a zarazem przystępny przedstawił i wyjaśniła stronie merytorycznie swoje racje oraz powody dla których nie widzi szans na wdrożenie i powodzenie postępowania kasacyjnego zachodzą warunki by z uwagi na wykazany nakład pracy przyznać mu podwyższone wynagrodzenie.
Przy obecnych uregulowaniach ustalona w ten sposób dla adwokata wysokość wynagrodzenia musi zamknąć się w kwocie 180 zł. Pamiętać bowiem trzeba, że zawarty w rozdziale 6 rozporządzenia ("Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa") przepis §19 pkt. 1 stanowi lex specialis w stosunku do §2 ust. 2 zd. 2 rozporządzenia limitując wysokość kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonych przez Skarb Państwa do wysokości maksymalnie 150% stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3-5. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.