Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 czerwca 2013 r. Z. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 czerwca 2013r. W dniu 22 lipca 2013 r. (data prezentaty sądu) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i trójką dzieci. Posiada lokal mieszkalny o powierzchni 41 m2, a miesięczne dochody całej rodziny oszacował na kwotę 500 zł.
Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2013 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Od powyższego postanowienia skarżący nie złożył sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone w art. 184 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest to, iż przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, sąd z urzędu zobligowany jest do badania wymogów formalnych skargi oraz jej dopuszczalności, zarówno z przyczyn podmiotowych, jak i przedmiotowych.
Zakres kognicji sądów administracyjnych został przez ustawodawcę określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwana P.p.s.a.). W świetle art. 3 § 1 i 2 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8/ bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach.
W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w zacytowanej powyżej regulacji oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 P.p.s.a., spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne miedzy organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania spraw, które nie zostały wymienione we wskazanych przepisach.
Z treści rozpoznawanej w przedmiotowej sprawie skargi należy wnioskować, że Z. Ś. kwestionuje pismo, nazwane przez niego decyzją, Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 czerwca 2013 r. nr [...]. Sąd z urzędu stwierdza, że w aktach sprawy o sygn. akt III SAB/Kr 37/13 znajduje się pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 czerwca 2013 r. nr [...], które stanowi odpowiedź organu na skargę Z. Ś. sporządzoną w dniu 23 maja 2013 r na bezczynność SKO. Zatem pismo zaskarżone przez Z. Ś. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest w istocie odpowiedzią organu na jego skargę na bezczynność.
W kontekście przedstawionych wyżej regulacji dotyczących zakresu właściwości sądów administracyjnych, podstawowym zagadnieniem wymagającym wyjaśnienia jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na pismo SKO z dnia 13 czerwca 2013 r. Jak wskazano powyżej pismo to stanowi jedynie odpowiedź organu na skargę na bezczynność. Skarga na wskazane wyżej pismo nie mieści się w katalogu aktów i czynności, podlegających kognicji sądu administracyjnego, bowiem zaskarżone pismo, nie jest decyzją ani postanowieniem, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., ani też innym aktem, rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. Z treści przedmiotowego pisma wynika, że ma ono charakter informacyjny i stanowi jedynie odpowiedź na skargę. Zaznaczyć należy, że brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.
Reasumując, należy stwierdzić, że tego typu pisma nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd skargę taką odrzuca postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.