Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia 18 maja 2010 r. nr [...] znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2010r., znak: [...] nakazującą wycofanie z obrotu konserw mięsnych A Spółka Jawna. Decyzja organu odwoławczego została doręczona stronie skarżącej w dniu 21 maja 2010 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi.
Strona skarżąca reprezentowana przez wspólnika A. G., wniosła skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem poczty w dniu 24 czerwca 2010 r.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie.
Strona skarżąca złożyła w dniu 29 lipca 2010r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wnioskujący A. G., współwłaściciel spółki, powołał się we wniosku na wieloletnie schorzenia i związane z nimi leczenie. Podał, iż aktualna kuracja eliminuje go z prawidłowego funkcjonowania oraz, że z powodów finansowych nie ustanowił pełnomocnika, a osobiste działanie spowodowało wiele nieprawidłowości, w tym uchybienie terminu. Wskazał, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedział się z doręczonej odpowiedzi na skargę.
Z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że strona skarżąca działa w formie Spółki Jawnej, że wspólnikami są A. G. oraz K. D. a ponadto, że uprawnionymi do reprezentacji są wspólnicy-każdy wspólnik samodzielnie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W przedmiotowej sprawie wobec doręczenia stronie skarżącej zaskarżonej decyzji w dniu 21 maja 2010 r., termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 22 czerwca 2010 r. Skarga została wniesiona w dniu 24 czerwca 2010 r., a więc z przekroczeniem 30 dniowego terminu. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi.
Odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, należy wskazać, że art. 86 i art. 87 p.p.s.a. określają okoliczności, w jakich sąd może tego dokonać.
Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (§2). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§4). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§5).
Powyższa regulacja wskazuje, że na stronie wnioskującej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie z art. 87 § 2 p.p.s.a. nie oznacza udowodnienia braku winy. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku maksymalnej w danych warunkach staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Natomiast do sądu należy ocena, czy uprawdopodobnienie braku winy nastąpiło czy nie. Okolicznościami faktycznymi, które uzasadniają brak winy w uchybieniu terminu, jest nagła choroba, ale tylko w sytuacji, gdy osoba ta nie mogła wyręczyć się inną osobą.
W sprawie warunkiem koniecznym było uprawdopodobnienie, że istniała przyczyna uniemożliwiająca stronie skarżącej dochowanie terminu do wniesienia skargi i wykazanie, że dochowała siedmiodniowego terminu od ustania przeszkody do dokonania tej czynności z uwzględnieniem tego, że stroną jest A Spółka Jawna a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z aktualnym odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego, w przedmiotowym okresie prawo reprezentowania skarżącej spółki przysługiwało każdemu wspólnikowi. Nawet, zatem przyjęcie, że A. G. z powodów zdrowotnych nie mógł wnieść skargi w terminie, nie wskazał jakichkolwiek okoliczności, które uniemożliwiły wniesienie skargi w terminie przez drugiego wspólnika K. D. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała przesłanek dla przywrócenia terminu do wniesienia skargi i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie wyżej wskazanych przepisów.